متن

یکى از روش‏هاى صحیح و کارآمد در تربیت انسان، روش احترام و «تکریم شخصیت» است. این شیوه در حقیقت پشتوانه سلامت روان بشر و از مهم‏ترین عوامل رشد شخصیّت اوست.
خداوند متعال در قرآن کریم بنى آدم را تکریم نموده است و هیچ موجودى را برتر از او نیافریده است: «و لقد کرّمنا بنى آدم و حملناهم فى البرّ و البحر و رزقناهم من الطیّبات و فضّلناهم على کثیرٍ ممّن خلقنا تفضیلاً؛(1) ما فرزندان آدمى را گرامى داشتیم و آن‏ها را در خشکى و دریا بر مرکب‏هاى راهوار سوار کردیم و از انواع غذاهاى پاکیزه به آنان روزى دادیم و بر بسیارى از مخلوقات برترى بخشیدیم.»

شنبه، 20 دی 1404 - 20:44 ادامه مطلب نظر بدهید 273

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ یَعْدِلُونَ ﴿١﴾ هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ طِینٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلا وَأَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ ثُمَّ أَنْتُمْ تَمْتَرُونَ ﴿٢﴾ وَهُوَ اللَّهُ فِی السَّمَاوَاتِ وَفِی الأرْضِ یَعْلَمُ سِرَّکُمْ وَجَهْرَکُمْ وَیَعْلَمُ مَا تَکْسِبُونَ ﴿٣﴾ 

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

ستایش برای خداوندی است که آسمانها و زمین را آفرید، و ظلمتها و نور را پدید آورد; اما کافران برای پروردگار خود، شریک و شبیه قرارمی‏دهند (با اینکه دلایل توحید و یگانگی او، در آفرینش جهان آشکار است)! (1)

او کسی است که شما را از گل آفرید; سپس مدتی مقرر داشت (تا انسان تکامل یابد); و اجل حتمی نزد اوست (و فقط او از آن آگاه است). با این همه، شما (مشرکان در توحید و یگانگی و قدرت او،) تردید می‏کنید! (2)

اوست خداوند در آسمانها و در زمین; پنهان و آشکار شما را می‏داند; و از آنچه (انجام می‏دهید و) به دست می‏آورید، با خبر است. (3)

شنبه، 20 دی 1404 - 20:05 ادامه مطلب نظر بدهید 303

برای دفع خطرات و در امان ماندن از بلایا، چه دستورالعملی وجود دارد؟

مهر | دین و اندیشه | جمعه، 19 دی 1404 - 17:47

مرحوم آیت الله محمدتقی بهجت همواره محل رجوع مردم و مؤمنین درباره دعا برای رفع مشکلات دنیوی و رهایی از بلایا و مشکلات بودند و در این خصوص دعایی از امام صادق(ع) نقل کرده اند.

به گزارش خبرنگار مهر، مرحوم آیت الله محمدتقی بهجت همواره محل رجوع مردم و مؤمنین درباره دعا برای رفع مشکلات دنیوی و رهایی از بلایا و مشکلات بودند.
در کتاب بهجت‌الدعاء، ویراست دوم، ص٢٨٠ به نقل از آن عارف واصل دعایی برای رفع گفتاری و بلایا نقل شده است.
این دعا، یکی از دستورالعمل‌هایی است که به دست خط آیت الله بهجت بر اساس روایتی از امام صادق علیه‌السلام برای حفظ در طول سال به آن توصیه شده است.
طبق این روایت، هرکس این عمل را حتی اگر یک بار در سال انجام دهد: «خداوند، تمام گناهان او را آمرزیده، و از همان لحظه و روز و ماه و سال تا سال دیگر، از فقر، نیازمندی، دیوانگی، جذام، پیسی، مرگ بد و از هر گرفتاری و بلایی که از آسمان به زمین فرو می‌آید عافیت می بخشد.
و برای او در برابر این عمل شهادت به کلمه اخلاص «لا إله إلّا الله» همراه با ثواب آن تا روز قیامت نوشته می‌شود، و ثواب و پاداش آن مسلّما بهشت است.»
برای خواندن این دعا، ابتدا تسبیحات بدین ترتیب که سی و چهار مرتبه «الله اکبر»، سی و سه مرتبه «سبحان الله» و سی وسه مرتبه «الحمدلله» بگوید و بعد این دعا را بخواند:
لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ إِنَّ اللّٰهَ وَ مَلٰائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ
معبودی جز خدا نیست، براستی که خداوند و ملائکه اش بر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و آله‌وسلم درود می‌فرستند،
یٰا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً.
ای کسانی که ایمان آورده اید، بر او درود فرستید، و براستی تسلیم او شوید.
لَبَّیْکَ رَبَّنَا وَ سَعْدَیْکَ اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
آری، ای پروردگار ما، اجابت باد تورا.
خداوندا، درود فرست بر محمّد و آل محمّد
وَ عَلَیٰ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَیٰ ذُرِّیَّةِ مُحَمَّدٍ وَ السَّلَامُ عَلَیْهِ
و اهل بیت و فرزندان حضرت محمّد صلی‌الله‌علیه‌و آله‌وسلم و سلام
وَ عَلَیْهِمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکَاتُهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ التَّسْلِیمَ
و درود و رحمت و برکات خداوند بر او و ایشان باد.
گواهی می‌دهم که ما تسلیم
مِنَّا لَهُمْ وَ الْإِیمَانَ [اَلإِئْتِمامَ] بِهِمْ وَ التَّصْدِیقَ لَهُمْ رَبَّنٰا
آنان هستیم و به ایشان ایمان داریم [یا: اقتدا کردیم]، و ایشان را تصدیق می‌کنیم پروردگارا،
آمَنّٰا وَ صَدَّقْنَا وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ وَ آلَ الرَّسُولِ فَاکْتُبْنٰا
ایمان آوردیم و تصدیق نمودیم و از پیامبر و خاندان او پیروی نمودیم، پس ما را از جمله
مَعَ الشّٰاهِدِینَ اَللّٰهُمَّ صُبَّ عَلَیْنَا الرِّزْقَ صَبّاً صَبّاً
شاهدان و گواهان بنویس.
خدایا، روزی ای، بسیار بسیار بر ما فرو بار که ما را به
بَلَاغاً لِلْآخِرَةِ وَ الدُّنْیَا مِنْ غَیْرِ کَدٍّ وَ لَا نَکَدٍ وَ لَا مَنٍّ
خواسته‌های آخرت و دنیا برساند بدون اینکه بسیار و سخت بکوشیم و کم بدست آوریم
مِنْ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ إِلَّا سَعَةً مِنْ رِزْقِکَ وَ طَیِّباً مِنْ
و یا کسی از آفریدگانت بر ما منّت نهد بلکه روزی وسیع و گسترده و پاکیزه ات را از
وُسْعِکَ مِنْ یَدِکَ الْمَلْأیٰ عَفَافاً لَا مِنْ أَیْدِی لِئَامِ خَلْقِکَ
دست پر رحمت تر خویش همراه با پاکدامنی، و نه از دست خلایق پستت [به ما ارزانی دار]
إِنَّکَ عَلیٰ کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ.
براستی که تو بر هر چیز توانایی.
اَللّٰهُمَّ اجْعَلِ النُّورَ فِی بَصَرِی وَ الْبَصِیرَةَ فِی دِینِی وَ الْیَقِینَ
خداوندا، در دیده ام روشنایی، و در دینم بصیرت و روشندلی و در قلبم یقین
فِی قَلْبِی وَ الْإِخْلَاصَ فِی عَمَلِی وَ السَّعَةَ فِی رِزْقِی وَ ذِکْرَکَ
و در عملم اخلاص، و در روزی ام وسعت و یادت را در
بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ عَلَیٰ لِسَانِی وَ الشُّکْرَ لَکَ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی
شبانه روز بر زبانم قرار ده، و شکرت را پیوسته و تا زمانی که پاینده ام داشته ای، ارزانی ام دار
اَللّٰهُمَّ لَا تَجِدُنِی حَیْثُ نَهَیْتَنِی وَ بَارِکْ لِی فِیمَا أَعْطَیْتَنِی
خداوندا، هرگز مرا در آنجا که نهی فرموده ای نیاب، و آنچه را که عطا فرموده ای پر برکت گردان
وَ ارْحَمْنِی إِذَا تَوَفَّیْتَنِی إِنَّکَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ.
و هنگامی که جانم را می‌ستانی بر من رحم کن، براستی که تو بر هر چیز توانایی.

 

شنبه، 20 دی 1404 - 00:15 ادامه مطلب نظر بدهید 348

الف . اهمیت و آثار توحید

بی گمان، اصل توحید از جایگاهی والا در میان اصول اعتقادی دینی برخوردار است به گونه ای که دیگر اصول اعتقادی، بر این اصل استوار گشته اند . بنابر همین حقیقت است که امام علی علیه السلام بر توحید و نیز آثار و پیامدهای اعتقاد به توحید بسی ارج می نهد و از آن بسیار سخن می گوید .

در روایتی، آن حضرت از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نقل می فرماید: «التوحید نصف الدین » (1) و خود نیز می فرماید:

«خداوند در میان اعضای بدن آدمی، مقام زبان را افزون کرده است و قرآن را به توحید گویا نموده است .» (2)

امام علیه السلام در برخی احادیث فضیلت و پاداشی بسیار ارجمند برای یکتاپرستی و ایمان به یگانگی خداوند برشمرده است; چنان که می فرماید:

«هیچ بنده مسلمانی زبان به لا اله الاالله نمی گشاید مگر آن که این گفتارش هر سقفی را فرو می شکافد و فرا می رود و به گناهی از او نمی رسد مگر آن که از میانش برمی دارد و از حرکت باز می ایستد تا سرانجام به همچون خودی رسد و آرام گیرد .» (3)

امام رضا علیه السلام در پایان حدیث سلسلة الذهب به واسطه علی علیه السلام از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم نقل می کند که جبرئیل امین از خداوند متعال نقل کرده است:

«من خداوند یگانه ام . بندگان! مرا بپرستید بدانید که هر کس مخلصانه لا اله الاالله گوید و نزد من آید، به دژ من درآمده است و هر کس به دژ من درآید، از کیفرم در امان است . از امام رضا علیه السلام پرسیدند: ای فرزند رسول خدا، مراد از اخلاص چیست؟ فرمود: اطاعت از خدا و پیامبرش و سر نهادن به ولایت اهل بیت علیهم السلام » (4)

در روایتی دیگر حضرت علی علیه السلام به نقل از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ثمره اعتقاد به توحید را دخول به بهشت می داند و می فرماید: «من مات لا شرک بالله شیئا احسن او اساء دخل الجنة .» (5)

در جایی دیگر می فرماید: «از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم شنیدم که در باره آیه «هل جزاء الاحسان الا الاحسان » الرحمن/60 فرمود:

«خداوند عز و جل می فرماید: آن کس را که به توحید گرامی داشتم، جز بهشت پاداشش ندهم .» (6)

امام علیه السلام در روایاتی دیگر از پیامدهای دیگر توحید سخن گفته است; از جمله در خطبه دوم نهج البلاغه می فرماید:

«شهادت می دهم که خداوندی جز الله - خدای یکتا - نیست . یگانه است و بی شریک . شهادت می دهم; شهادتی که خلوصش از آزمون به نیکی برآمده است و باور به آن با صفای نیت همراه است . همواره بدان چنگ در می زنم تا آن گاه که ما را زنده می دارد و آن را می اندوزیم برای روزهای هولناکی که در پیش داریم . چنین شهادتی نشان از عزم استوار ما در ایمان است و سرلوحه نیکوکاری و خشنودی خداوند است و سبب دور شدن شیطان است .»

در روایت گوهرین بالا، برخی پیامدهای ایمان به یکتایی پروردگار از قرار زیر است:

چهارشنبه، 17 دی 1404 - 21:26 ادامه مطلب نظر بدهید 275

ثُمَ‏ أَنْشَأَ سُبْحَانَهُ‏ فَتْقَ الْأَجْوَاءِ وَ شَقَّ الْأَرْجَاءِ وَ سَكَائِكَ الْهَوَاء

سپس خداوند سبحان طبقات جوّ را از هم گشود و اطراف آن را باز کرد و فضاهای خالی ایجاد نمود!

ترجمه لغات

فَتْقَ الأَجْواء: طبقات جو را از هم گشود.

«فتق» (اسم مصدر): گشاده و فراخ. «اجواء» (جمع «جَوّ»): فضاهای باز و بیکران

شَقَّ: به معنای شکاف در چیزی است و از همین رو به اختلافاتی که درمیان جمعیت واقع می‌شود و آنها را از هم جدا می کند شقاق می‌گویند.

 أَرْجَاء: جمع «رجی» کرانه‌ها، کنارها، جوانب.

سَکائِک: جمع «سُکَاکة» به معنای فضای خالی میان آسمان و زمین.(ر.ک: مجمع البحرین، ج5، ص270)

هَواء: در اصل به معنای خالی بودن و سقوط کردن است و لذا هر چیز خالی، هوا می‌گویند، از جمله فضای میان زمین و آسمان. و اینکه به تمایلات شهوانیِ نفس «هوا» گفته می‌شود به خاطر آن است که در دنیا و آخرت مایه سقوط انسان است.(مقاییس الغه، مفردات راغب، لسان العرب)

شرح اجمالی

پس از آنکه در بخش قبل به کلّیاتی در آفرینش و خطوط اصلی آن اشاره شد و تفاوت اصلی و ریشه‌ایِ آفرینش الهی با محصولات مخلوقات را بیان فرمود، در این قسمت به سراغ آغاز آفرینش می رود و با اشاره به خلقت فضا می‌فرماید: «سپس خداوند سبحان طبقات جوّ را از هم گشود و فضا را ایجاد کرد.»

 موضوعات کلی بخش پنجم

• گشودن فضا(ثُمَ‏ أَنْشَأَ سُبْحَانَهُ‏ فَتْقَ الْأَجْوَاءِ)
• ایجاد اطراف و جوانب فضا (وَ شَقَّ الْأَرْجَاءِ)
• طبقات فضا و هوا (وَ سَكَائِكَ الْهَوَاء)
• آیا آفرینش فضا پیش از ایجاد آسمان به وقوع پیوست؟

در قسمت اول، اشاره به گشودن فضا و در قسمت دوم، ایجاد اطراف و جوانب آن و در قسمت سوم، اشاره به طبقات آن شده است. تمام این جمله ها نشان می هد که قبل از آفرینش آسمان ، آفرینش فضای جهان بوده است، فضایی که استعداد پذیرش کرات آسمانی و منظومه‌ها و کهکشان‌ها را داشته باشد. درست همانند صفحه کاغذ وسیعی که نقّاش چیره دست، قبلاً برای کشیدن نقش آماده می کند.(پیام امام، ص126) در بخش چهارم بحثی اجمالی درباره آفرینش موجودات شده است و در این قسمت شرح و تفصیل تازه‌ای برای آن بیان می‌فرماید. در هر حال ظاهر این عبارات این است که فضا یکی از مخلوقات یا نخستین مخلوق در عالم ماده است.(همان، ص137)

همچنین حضرت علی علیه السلام  در سخنانی زیبا و علمی درباره مراحل دقیق آفرینش می‌فرماید: خدای سبحان نخست هوا و سپس آب و دیگر پدیده‌ها را آفرید. امروزه دانشمندان به این حقیقت دست یافته‌اند که آب از اکسیژن و هیدروژن تشکیل می‌شود و آفرینش موجودهای فلکی، از هوا و توده بخار آغاز شده است. (سلونی، ج1، ص161)

شکافته شدن فضا

چهارشنبه، 17 دی 1404 - 21:24 ادامه مطلب نظر بدهید 267

بررسی یکی از نشانه‌های توحید

بخش زیادی از آیات قرآنی، به معرفی آفریده‌ها اختصاص دارد. خداوند درباره فلسفه نزول این آیات تاکید می‌کند که هدف این آیات آن است که آدمی متذکر نعمت‌های الهی شده و با تدبر و تفکر در آیات خلقی، ضمن شناخت آفریدگاری و پروردگاری خداوند، در همه هستی، آثار ربوبیت الهی را ببیند و هدف از آفرینش خود و هستی را بشناسد و در آن مسیر حرکت کند.

نویسنده در این مطلب به مراجعه به آیات قرآنی به تبیین یکی از نشانه‌های توحید پرداخته که با هم این مطلب را از نظر می‌گذرانیم.

لزوم تفکر در آیات خلقی

قرآن هر چند کتاب هدایت است، ولی این گونه نیست که تنها به هدایت از یک زاویه دید بنگرد و خوانندگان خود را محدود نماید، بلکه به گونه ای عمل کرده است تا انسان‌ها با توجه به تفاوت ظرفیت‌ها و درک بتوانند در مسیر هدایتی قرار گیرند. از این رو با تصریف آیات کتبی و خلقی خواسته است تا حقیقت واحدی را به همگان در هر شرایطی از فهم و درک بشناساند و بفهماند. تصریف آیات، به این معناست که حقیقت هستی امر واحد و یگانه ای همانند فعل است که در صرف به اشکال گوناگون در می‌آید تا اهداف خاصی را برآورده سازد.

هر یک از آیات خلقی الهی همانند آیات کتبی الهی بیانگر جلوه و مظاهری از یک حقیقت هستند. خداوند در آیات 27 و 28 سوره فاطر به نمونه ای اشاره می‌کند که تفکر و تدبر در آن می‌تواند در شناخت این حقیقت و مطلب یاری رساند. در این آیه آمده است: «آیا ندیدی خداوند از آسمان آبی فرستاد که از آن میوه-های رنگارنگ برآوردیم...؟! و از انسان و جنبندگان و چهار پایان انواعی با رنگ‌های مختلف آفریدیم.»

چهارشنبه، 17 دی 1404 - 21:15 ادامه مطلب نظر بدهید 205

پرسش :

امام صادق(علیه السلام) در روایت معروف «توحید مفضّل» چگونه اسرار خلقت «گیاهان» را تبیین می فرماید؟

پاسخ اجمالی:

 در حديث «توحيد مفضل» از امام صادق(ع)، شگفتی های زیادی از خلقت گیاهان مورد اشاره قرار گرفته؛ مانند ميوه ها براى غذاى انسان، و گاه براى حيوانات، هيزم براى آتش افروزى، و اینکه لذتى كه از مشاهده مناظر زيبا و با طراوت گیاهان مى بريم با هيچ منظره اى در جهان برابرى نمى كند. همچنین پدید آمدن یکصد دانه از یک دانه، حفاظ ها و غلاف هایی که دانه های خوراکی را از آفات محیط و پرندگان محافظت می کنند، ریشه های گیاهان که برای تامین آب و مواد غذایی در زمین نفوذ می کنند و ... که همه اينها به اراده و امر پروردگار و نشانه عظمت اوست.

پاسخ تفصیلی:

در حديث «توحيد مفضّل» از امام صادق(علیه السلام) چنين مى‌خوانيم، كه فرمود: «اى مفضّل! انديشه كن درباره اين گياهان و انواع منافع آنها. ميوه‌ ها براى غذاى انسان، و گاه براى حيوانات و هيزم براى آتش افروزى، چوب براى انوع فرآورده‌ هاى چوبى و پوست و برگ و ريشه و انواع صمغ ها هر كدام منافعى در بر دارد؛ و اگر اينها نبودند چه مشكلات فراوانى در زندگى ما پيدا مى‌ شد؟ و از اين گذشته لذّتى كه از مشاهده مناظر زيبا و با طراوت آنها مى‌ بريم با هيچ منظره‌ اى در جهان برابرى نمى‌ كند!
اى مفضّل! بينديش چگونه گاهى از يك دانه صد دانه يا كمتر و بيشتر به وجود مى‌ آيد؛ در حالى كه ممكن بود از يك دانه تنها يك دانه برويد؟! اين نيست مگر براى اينكه انسان‌ ها در وسعت باشند و بتوانند غذاى خود را تا سال آينده تأمين كنند. درست بينديش اين دانه‌ هاى غذائى مانند عدس و ماش و باقلا چگونه در پوسته‌ ها و كيسه‌ هاى مخصوصى از آفات محافظت مى‌ شود؟ درست همانگونه كه جنين در «مشيمه» حفظ مى‌ گردد؛ و خوشه‌ هاى گندم و مانند آن را بنگر كه علاوه بر اين، بر سر هر خوشه رشته‌ هاى درازى همچون نيزه‌ ها است، تا از حملات پرندگان در امان باشد!... درست در آفرينش درختان و نباتات بينديش، اينها نيازمند به غذا هستند در حالى كه قادر بر حركت نيستند! لذا ريشه‌ هاى آنها در اعماق زمين فرو رفته تا مواد غذائى را به تمام گياه برساند.

چهارشنبه، 17 دی 1404 - 21:11 ادامه مطلب نظر بدهید 231

- منبع

 

۱ - کدو

[ویرایش]

«و انبتنا علیه شجرة من یقطین؛

[۱]

و بوته کدویی بر او رویاندیم».
 

۲ - سبزیجات

[ویرایش]

«فادع لنا ربک یخرج لنا مما تنبت الارض من بقلها؛

[۲]

از خدای خود بخواه که از انچه زمین می‌رویاند از سبزیجات».
 

۳ - خیار

[ویرایش]

«و قثائها؛

[۳]

و خیار».
 

۴ - سیر

[ویرایش]

«و فومها؛

[۴]

و سیر».
 

۵ - عدس

[ویرایش]

«و عدسها؛

[۵]

و عدس».
 

۶ - پیاز

[ویرایش]

«و بصلها؛

[۶]

و پیاز».
 

۷ - انگور

[ویرایش]

«او تکون لک جنة من نخیل و عنب؛

[۷]

یا باغی از نخل و انگور از آن تو باشد».
 

۸ - دانه

[ویرایش]

«و نزلنا من السماء ماء مبارکا فانبتنا به جنات و حب الحصید؛

[۸]

و از آسمان، آبی پر برکت نازل کردیم، و به بوسیله آن باغها و دانه‌هایی راکه درو می‌کند رویاندیم».
 

۹ - انار

[ویرایش]

«فیهما فاکهة و نخل و رمان؛

[۹]

در آن میوه‌های فراوان و درخت خرما و انار است».
 

۱۰ - موز

[ویرایش]

«و طلح منضود؛

[۱۰]

و موزی که میوه‌هایش روی هم چیده شده».
 

۱۱ - خرما

[ویرایش]

«و هزی الیک بجذع النخلة تساقط علیک رطبا جنیا؛

[۱۱]

و تنه درخت را سوی خود تکان بده که خرمای تازه بر تو بیفکند».
 

۱۲ - خوشه گندم

[ویرایش]

«فی کل سنبلة مائة حبة؛

[۱۲]

در هر خوشه، یکصد دانه باشد».
 

۱۳ - میوه

[ویرایش]

«فیهما فاکهة؛

[۱۳]

در آنها میوه‌های فراوان است».
 

۱۴ - برگ درخت

[ویرایش]

«و ما تسقط من ورقة الا یعلمها؛

[۱۴]

هیچ برگی (از درختی) نمی‌افتد، مگر اینکه (خدا) از آن آگاه است».

چهارشنبه، 17 دی 1404 - 21:09 ادامه مطلب نظر بدهید 336

حتماً شما هم از جمله دوستداران تصاویر زیبای نجومی و عکس های آسمان شب هستید. اگر اینطور است سری به گالری های عکس سایت نجوم ایران بزنید. چندین هزار عکس جدید نجومی و تصاویر بسیار زیبای آسمان شب به این گالری ها اضافه شده است. در ادامه این مطلب لینک ورود به هریک از گالری ها قرار داده شده است.

این مجموعه ها شامل تصاویر واقعی و عکس های گرافیکی مختلف با کیفیت بسیار بالا می باشند. عکس هایی از فضا، آسمان شب، ستارگان و سیارات، کهکشان ها، فضانوردان، تلسکوپ ها، حیات فرا زمینی، مناظر بسیار زیبای طبیعی، رویدادهای نجومی، سیارات و منظومه هایی خارجی، بلاهای آسمانی، ایده های ذهنی، تخیلی و گرافیکی از آسمان و کیهان،... بخش هایی از تصاویر موجود در این گالری ها هستند. امیدواریم از تماشای آنها لذت ببرید.

چهارشنبه، 17 دی 1404 - 20:50 ادامه مطلب نظر بدهید 270

الف: آفرینش کیهان:

آیه 7 سوره هود «و هو الذی خلق السموات و الارض فی ستة ایام» می نویسند:

 «در آغاز ظلمت و تاریکی سراسر جهان را فراگرفته بود و بجز خداوند یکتا هیچ کس و هیچ چیز نبود. «فقضاهن سبع سموات فی یومین» [1]

 آنگاه خداوند متعال طی دو نوبت فرمان بنای آسمان های هفت گانه را صادر فرمود. »

سپس با اظهار بی اطلاعی از ماده اولیه جهان (و تأیید آن به وسیله آیه 51 سوره کهف و سخنی از برخی دانشمندان) می نویسند: آنچه از نظر قرآن و دانشمندان محقق است این مصالح عبارت بودند از ذرات دود و گاز که در فضا سر گردان امّا چنان پراکنده بودند که بندرت به یکدیگر بر می خوردند[2]. «ثم استوی الی السماء و هی دخان». [3]

سپس نتیجه می گیرند که: خداوند طی دو دوره از این گازها آسمانهای هفتگانه را بنا نهاد (فصلت/ 12) و بوسیله ستونهای نامرئی که امروز از آنها به نیروی جاذبه عمومی تعبیر می شود کرات آسمانی را استوار گرداند (لقمان/ 10).

ب: آفرینش ستارگان:

ایشان با ذکر آیه 7 صافات:

 «ما آسمان پایین را با ستارگان درخشان زینت بخشیدیم. »

می نویسند:

بدین ترتیب میلیون ها ذره گاز و دود به شکل ابرهای عظیم به دور هم گرد آمدند. . . توده های ابر ذرات را به سوی مرکز جذب می کرد و بالاخره توده انبوه ابر جمع می گشت و ذرات آن به یکدیگر نزدیک می شد. این ذرات که به یکدیگر اصطکاک پیدا می نمود، تولید گرما می کرد و گاهی در مرکز ابر گرما چنان شدت می یافت که توده را به تابش می افکند و فضای تاریک را روشن می ساخت سرانجام میلیون ها توده ابر به صورت ستاره در آمدند. و آسمان پایین چراغانی گردید. (البته همه ستارگان هم در یک زمان پیدا نشدند. )

ج: پیدایش خورشید:

چهارشنبه، 17 دی 1404 - 20:47 ادامه مطلب نظر بدهید 261