اصول دین. توحید
إنْشاءَالله، بهمعنای «اگر خدا بخواهد»، عبارتی است که مسلمانان در گفتگوهای روزمره خود برای کاری که در آینده میخواهند انجام دهند به کار میبرند؛ یا برای اظهار امیدواری برای اجابت دعا.[۱]
قرآن و معصومان، به مسلمانان توصیه کردهاند در هنگام اشاره به کارهایی که میخواهند در آینده انجام بدهند، «إنشاءالله» بگویند، و به همین دلیل، این عبارت به زبان دینداران راه یافته و بهعنوان نشانهای از توکل به خداوند در زندگی روزمرهشان مورد استفاده قرار میگیرد.[۲]
در آیات ۲۳ و ۲۴ سوره کهف، خداوند به پیامبر(ص) میگوید هرگز درباره کاری نگو فردا آن را انجام میدهم، مگر آنکه بگویی «اگر خدا بخواهد».[۳] در روایتی که از امام صادق(ع) نقل شده، درباره شأن نزول این آیات آمده است که گروهی از یهودیان نزد پیامبر(ص) آمدند تا از او سؤال کنند، و پیامبر بدون آنکه بگوید «إنشاءالله»، به آنان گفت فردا حاضر شوند تا پاسخشان را بدهد. پس از آن، جبرئیل بهمدت چهل روز برای او وحی نیاورد و در نهایت، پس از این مدت، این آیات به وی وحی شد.[۴]
در روایت دیگری ذیل همین آیات، درباره اهمیت گفتن «إنشاءالله» آمده است که هر گاه کسی فراموش کرد بگوید «إنشاءالله»، هر زمان که یادش آمد، این جمله را بگوید.[۵] همچنین در روایتی که کلینی نقل کرده، امام صادق(ع) دستور نوشتن نامهای را داد و پس از پایان کتابت، وقتی آن را بدون «انشاءالله» دید، گفت چطور امید داشتی این نامه بدون «انشاءالله» کامل باشد، و دستور داد به آن «انشاءالله» بیفزایند.[۶]
مهر | دین و اندیشه | پنجشنبه، 17 اردیبهشت 1405 - 10:02
پویش ملی کتاب بازی؛ «کتابهایی برای این روزها» به همت ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد کشور با همکاری مرکز رسانه شیرازه برگزار میشود.
خلاصه خبر
کتابهایی که فقط داستان نیستند، یه جور حس و حالن برای این روزایی که بیشتر از همیشه بهش نیاز داریم.
باغ کیانوش
راز قنات
زمستان بی شازده
اسپاگتی با سس قرمز
در این مسابقه ۱۰۰ میلیون تومان جایزه نقدی برای شرکتکنندهها در نظر گرفته شده است.
اول:
روایت شده است: که بهترین زمان برای فرستادن صلوات در روز جمعه، پس از عصر است؛ بنابراین در آن وقت «صد مرتبه» بگو:
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ.
خدایا! بر محمّد و خاندانش رحمت فرست و در گشایش کارشان شتاب کن.
شیخ طوسى فرموده است: روایت شده: مستحب است «صد مرتبه» بگویى:
پخش صوت
صَلَوَاتُ اللّهِ وَ مَلائِكَتِهِ، وَ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ، وَ جَمِيعِ خَلْقِهِ، عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ السَّلامُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ، وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ، وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
درود خدا و فرشتگان و پیامبران و همهی آفریدههایش بر محمّد و خاندان محمّد و سلام بر او و بر ایشان و بر روانها و تنهایشان و رحمت خدا و برکاتش بر آنان باد.
شیخ بزرگوار، ابن ادریس در کتاب «سرائر» از جامع «بزنطی» نقل کرده است: که ابو بصیر گفت: از امام صادق(علیهالسلام) شنیدم میفرمود: صلوات بر محمّد وآل محمّد در بین ظهر و عصر، برابر با هفتاد رکعت نماز است و کسی که پس از عصر روز جمعه بگوید:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
یس ﴿١﴾ وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ ﴿٢﴾ إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿٣﴾ عَلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ﴿٤﴾ تَنْزِیلَ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ ﴿٥﴾
لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ ﴿٦﴾ لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَی أَکْثَرِهِمْ فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾
إِنَّا جَعَلْنَا فِی أَعْنَاقِهِمْ أَغْلالا فَهِیَ إِلَی الأذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ ﴿٨﴾ وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ﴿٩﴾
وَسَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾ إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ وَخَشِیَ الرَّحْمَنَ بِالْغَیْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ کَرِیمٍ ﴿١١﴾
إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَی وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیْءٍ أحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ ﴿١٢﴾
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلا أَصْحَابَ الْقَرْیَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿١٣﴾ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَیْهِمُ اثْنَیْنِ فَکَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَیْکُمْ مُرْسَلُونَ ﴿١٤﴾
یکی از عوامل و زمینه های سبب سازی توکل به خداوند است.
در قرآن آیات فراوانی درباره توکل وجود دارد از جمله می فرماید:
وَ عَلَی اللَّهِ فَلْیتَوَکلِ الْمُؤْمِنُونَ.[1]
افراد با ایمان باید تنها بر خداوند توکل کنند.
وَ عَلَیهِ فَلْیتَوَکلِ الْمُتَوَکلُونَ.[2]
و همه متوکلان باید به او توکل کنند.
وَ مَنْ یتَوَکلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ.[3]
هر کسی بر خدا توکل کند خداوند کفایتش می کند.
همان طور که انسان معمولًا در کارهای دنیوی برای خود وکیل بر می گزیند و بسیاری از کارهای خود را به او واگذار می کند تا آثار و نتایج درخشان و سودمندی به دست آورد. شایسته است بنده خدا نیز در همه امور به خداوند تکیه کند و او را وکیل خود قرار دهد. تاخواسته هایش بدون اضطراب و تشویش خاطر تأمین گردد.
به عبارت دیگر، کسی که در صدد است نیازهای خویش را برطرف سازد سه راه در پیش دارد.
الف: به نیروی خویش اعتماد کند
ب: به دیگران اعتماد کند و به یاری آنان چشم بدوزد.
ج: نقطه اتکای خویش را خداوند قرار دهد و از غیر او چشم بپوشد.
خدایا تو می دانی که احسنت تقویم عالیترین دورۀ زندگی انسانهاست، که انسانها و خلایق در صلح و دوستی به سر خواهند برد و همه نیروی مثبت جبهۀ توحید و حق تو و نیروی حزب الهی تو خواهند شد. به حق رحمت الللعالمینی خودو به حق ارحم الراحمینی خودت هر چه زودتر انسانها و خلایق را وارد دورۀ عالی و متعالی احسنت تقویم به منزهی از عیبها و نقصها و تزکیه شدن نفوس جهانیان و رُشد و تعالی خلایق بر اساس اهداف عالی خلقت به احسن الخالقینی به احسنت تقویم چنان نما که هم تو از خلایق راضی باشی و هم خلایق از تو راضی باشند. به حق اینکه حق تو ای خالق هستی بخش هست که جهان و جهانیان را آفریدی و حق ولایت و تبیین حق و حکمرانی و حاکمیت بر همۀ جهانیان و جهان حق تو می باشد که همۀ خلایق به دین و آئین تو و تحت ولایت و عنایات و هدایتها و یاری و حمایتها و محافظت و صیانت و عطایای تو به احسنت تقویم باشند و حق حاکمیت و حق برپائی حکومتهای جهان با تو می باشد که جهانی چنین عالی آفریده ای به حق همۀ قسمهائی که در کتاب آسمانی قرآن آورده ای چنان نما که همۀ خلایق تحت حاکمیت تو به احسنت تقویم سعادتمند و خوشبخت در دو جهان باشند. این کار بزرگ خوشبختی و سعادتمندی خلایق به احسنت تقویم به ماهیت توان الهی و همچنین حرف حرف اسماء الهی و اسماء عظیمت ممکن خواهد شد. و فقط تو می توانی جهانیان را نجات بخشی، به حق توان الهیت چنان نما که جهانیان به احسنت تقویم چنان به رُشد رسند که برپائی حکومت ترا و ظهور حجت و خلیفه و نماینده امین برحقت را از تو بخواهند و تو ای خالق یکتای بی همتای هستی بخش خواستۀ جهانیان را به اجابت رسانی. ای خالقی که منزهی از هر عیب و نقصی و بی نیازی از دیدن خلایق در اسفل سافلین و به حق اینکه به عدالت است که به توان الهیت انسانها و خلایق را در احسنت تقویم قرار دهی و قدرتها و حکومتها را بدست گیری و جهانیان را تحت ولایت خودت و امامت چهارده معصوم سلام الله علیهم خوشبخت و سعادتمند در دو جهان گردانی ای خالق یکتای بی همتا به حق اسماء عظیمت و اسماء الحسنایت که احسن تقویم را به توان قدرت الهی تو ممکن می نماید جهانیان را از همه ظلمها و کجرویها از صراط مستقیم دینت و تاثیر گذاری و تاثیر پذیری به بدی و اشتباه خلایق و موجودات و ذرات خلایق بر هم نجات بخش و آنان را به زندگی سعادتمندانه و خوشبخت و حکومتهای متعالی و جوامع سعادتمند رزق و روزی عالی به صراط مستقیم دینت چنان نما که هم تو همیشه از خلایق راضی با شی هم خلایق همیشه از تو راضی باشند. ااهی امین انشاء الله به برکت صلوات بر محمد و آل محمد و عجل فرجهم
مناظره امام على و دانشمند يهودى
در زمان خلافت ابوبكر، روزى يكى از دانشمندان يهودى پيش او آمد و پرسيد : تو خليفه پيامبر اسلامى ؟
ابوبكر : آرى .
خدا كجاست؟
دانشمند : ما در تورات خواندهايم كه جانشينان پيامبران ، از تمام پيروان او داناترند . ممكن است شما بفرماييد كه : خداوند در آسمان است ، يا در زمين ؟
ابوبكر : خدا در آسمان بر عرش است .
دانشمند : بنابراين، زمين از خدا خالى است و خداوند ، در يكجا هست و در يكجا نيست ؟
ابوبكر : اين ، حرف افراد بىدين است . آدم ديندار ، اين طور حرف نمىزند . دور شو، وگرنه تو را خواهم كشت .
مرد يهودى با شگفتى از جاى برخاست و در حالى كه اسلام را مسخره مىكرد ، از پيش ابوبكر بازگشت .
او در راه با على عليه السلام برخورد كرد .
پاسخ امام على عليه السلام
باشگاه خبرنگاران | سلامت و پزشکی | پنجشنبه، 27 فروردین 1405 - 18:12
دانشمندان دریافتهاند وجود نوع جدیدی از ماده تاریک میتواند به توضیح برخی از گیجکنندهترین معماهای جهان کمک کند.
خلاصه خبر
این امر اخترشناسان را مجبور میکند که آن را فقط از طریق تأثیراتش بر بخشهای مرئی جهان، مانند ستارگان و کهکشانها، درک کنند.
این مطالعه که در Physical Review Letters منتشر شده است، نشان میدهد که این تودههای متراکم از ماده تاریک خود-تعامل میتوانند سه راز نجومی جداگانه را که مدتهاست دانشمندان را متحیر کردهاند، توضیح دهند.
اولین راز شامل یک جسم بسیار چگال است که به طور غیرمستقیم از طریق اثر تقویت نور از کهکشانهای دور، پدیدهای که به عنوان عدسی گرانشی شناخته میشود، شناسایی شد.
به نظر میرسد یک جسم نامرئی و بسیار چگال این جریان را مختل کرده و رد مشخصی از خود به جا گذاشته است.
این تودهها اجرام را به دام میاندازند و ستارههای در حال عبور را جذب میکنند و منجر به تشکیل خوشههای ستارهای فشرده و منسجم میشوند.
-
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي وِدَاعِ شَهْرِ رَمَضَانَ
دعاى آن حضرت است در وداع ماه مبارك رمضان
-
( 1 ) اللَّهُمَّ يَا مَنْ لَا يَرْغَبُ فِي الْجَزَاءِ
(1) خدایا! ای که شوقی به پاداش ندارد؛ چون بینیاز از آفریدههاست؛
مشاهده شرح های این فراز
-
( 2 ) وَ يَا مَنْ لَا يَنْدَمُ عَلَى الْعَطَاءِ
(2) و ای که بر عطابخشیاش، پشیمان نمیشود؛
مشاهده شرح های این فراز
-
( 3 ) وَ يَا مَنْ لَا يُكَافِىُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوَاءِ .
(3) و ای که پاداش بندهاش را مساوی و برابر نمیدهد؛ [بلکه پاداشش بیش از عمل بنده است].
مشاهده شرح های این فراز
-
( 4 ) مِنَّتُكَ ابْتِدَا ، وَ عَفْوُكَ تَفَضُّلٌ ، وَ عُقُوبَتُكَ عَدْلٌ ، وَ قَضَاِّْؤُك خِيَرَةٌ
(4) نعمتت آغاز است، [دست کسی در ساخت و پرداختش جایی ندارد] و گذشتت احسان و مجازاتت عدالت و فرمانت خیر است.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 5 ) إِنْ أَعْطَيْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَاءَكَ بِمَنٍّ ، وَ إِنْ مَنَعْتَ لَمْ يَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدِّياً .
(5) اگر عطا کنی، عطایت را به منّت آلوده نمیکنی؛ و اگر منع کنی، منعت بر پایه تجاوز نیست.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 6 ) تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَ أَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ .
(6) کسی که تو را سپاس-گزاری کند، پاداشش میدهی؛ در حالی که خودت سپاسگزاری را به او الهام کردی.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 7 ) وَ تُكَافِىُ مَنْ حَمِدَكَ وَ أَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَكَ .
(7) و کسی که تو را ستایش کند، تلافی و جبران میکنی؛ در صورتی که ستایش را خودت به او آموختهای.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 8 ) تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ ، وَ تَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ ، وَ كِلَاهُمَا أَهْلٌ مِنْكَ لِلْفَضِيحَةِ وَ الْمَنْعِ غَيْرَ أَنَّكَ بَنَيْتَ أَفْعَالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ ، وَ أَجْرَيْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التَّجَاوُزِ .
(8) پرده میپوشی بر کسی که اگر میخواستی رسوایش میکردی؛ جود و کرم میکنی بر کسی که اگر میخواستی منعش میفرمودی؛ در حالی که هر دوی اینها از سوی تو سزاوار رسوایی و منعاند؛ امّا چنین نمیکنی، چون تمام کارهایت را بر پایۀ لطف و احسان بنا نهادی و قدرتت را بر آیین گذشت به جریان انداختی.