اصول دین. توحید
تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى ﴿٤﴾
در حالی که به تدریج از سوی کسی نازل شده که زمین و آسمان های بلند را آفریده است. (۴)
5
الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ ﴿٥﴾
[خدای] رحمان بر تخت فرمانروایی و تدبیر امور آفرینش چیره و مسلّط است. (۵)
6
لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَىٰ ﴿٦﴾
آنچه در آسمان ها و زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست. (۶)
7
وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى ﴿٧﴾
و اگر سخن خود را با صدای بلند آشکار کنی [یا پنهان بداری، برای خدا یکسان است]؛ زیرا او پنهان و پنهان تر را می داند. (۷)
8
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ﴿٨﴾
خدای یکتاست که جز او هیچ معبودی نیست، نیکوترین نام ها فقط ویژه اوست. (۸) سوره طه کتاب قرآن
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى لَيْسَ لِقَضائِهِ دافِعٌ، وَلَا لِعَطائِهِ مانِعٌ، وَلَا كَصُنْعِهِ صُنْعُ صانِعٍ، وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ، فَطَرَ أَجْناسَ الْبَدائِعِ، وَأَتْقَنَ بِحِكْمَتِهِ الصَّنائِعَ، لَا تَخْفىٰ عَلَيْهِ الطَّلائِعُ، وَلَا تَضِيعُ عِنْدَهُ الْوَدائِعُ، جازِى كُلِّ صانِعٍ، وَرايِشُ كُلِّ قانِعٍ، وَراحِمُ كُلِّ ضارِعٍ، وَ مُنْزِلُ الْمَنافِعِ وَالْكِتابِ الْجامِعِ بِالنُّورِ السَّاطِعِ، وَهُوَ لِلدَّعَواتِ سامِعٌ، وَ لِلْكُرُباتِ دافِعٌ، وَلِلدَّرَجاتِ رافِعٌ، وَ لِلْجَبابِرَةِ قامِعٌ؛ فَلا إِلٰهَ غَيْرُهُ، وَلَا شَىْءَ يَعْدِلُهُ، وَلَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ، وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ، وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ .
ستایش ویژۀ خداست که برای تقدیر و سرنوشتش برگردانندهای و برای بخششش بازدارندهای و همانند ساختهاش ساخته هیچ سازندهای نیست و او سخاوتمند وسعتبخش است، انواع مخلوقات را پدید آورد و ساختهها را با دانایی و فراستش استوار ساخت، پیشتازیها بر او پوشیده نمیماند و امانتها نزد او ضایع نمیشود، پاداشدهنده هر سازنده و بینیازکننده هر قناعتگر و رحمکننده بر هر نالان و فرستندۀ سودها و نازلکننده کتاب جامع با نور درخشان است، او شنونده دعاها و دورکننده نگرانیها و بالابرنده درجات و کوبنده گردنکشان است؛ پس معبودی جز او نیست و چیزی با او برابری نمیکند و چیزی همانندش نیست و اوست شنوا و بینا و مهربان و آگاه و بر هر کاری تواناست.
اللّٰهُمَّ إِنِّى أَرْغَبُ إِلَيْكَ وَأَشْهَدُ بِالرُّبُوبِيَّةِ لَكَ مُقِرّاً بِأَنَّكَ رَبِّى، وَأَنَّ إِلَيْكَ مَرَدِّى، ابْتَدَأْتَنِى بِنِعْمَتِكَ قَبْلَ أَنْ أَكُونَ شَيْئاً مَذْكُوراً، وَخَلَقْتَنِى مِنَ التُّرابِ، ثُمَّ أَسْكَنْتَنِى الْأَصْلابَ آمِناً لِرَيْبِ الْمَنُونِ، وَاخْتِلافِ الدُّهُورِ وَالسِّنِينَ؛
خدایا، بهسوی تو اشتیاق دارم و به پروردگاری تو گواهی میدهم، اقرار کنندهام که تو پروردگار منی و بازگشت من بهسوی تو است، وجودم را با نعمتت آغاز کردی پیش از آنکه موجودی قابل ذکر باشم و مرا از خاک پدید آوردی، سپس در میان صلبها جایم دادی، درحالیکه از حوادث زمانه و رفتوآمد روزگار و سالها ایمنی بخشیدی؛
فَلَمْ أَزَلْ ظاعِناً مِنْ صُلْبٍ إِلىٰ رَحِمٍ فِى تَقادُمٍ مِنَ الْأَيَّامِ الْماضِيَةِ وَالْقُرُونِ الْخالِيَةِ لَمْ تُخْرِجْنِى لِرَأْفَتِكَ بِى وَلُطْفِكَ لِى وَ إِحْسانِكَ إِلَىَّ فِى دَوْلَةِ أَئِمَّةِ الْكُفْرِ الَّذِينَ نَقَضُوا عَهْدَكَ وَكَذَّبُوا رُسُلَكَ، لَكِنَّكَ أَخْرَجْتَنِى رَأْفَةً مِنْكَ وَتَحَنُّناً عَلَىَّ لِلَّذِى سَبَقَ لِى مِنَ الْهُدَى الَّذِى لَهُ يَسَّرْتَنِى وَفِيهِ أَنْشَأْتَنِى، وَمِنْ قَبْلِ ذٰلِكَ رَؤُفْتَ بِى بِجَمِيلِ صُنْعِكَ وَسَوابِغِ نِعَمِكَ فَابْتَدَعْتَ خَلْقِى مِنْ مَنِيٍّ يُمْنىٰ، وَأَسْكَنْتَنِي فِي ظُلُماتٍ ثَلاثٍ بَيْنَ لَحْمٍ وَدَمٍ وَجِلْدٍ؛
همواره کوچکننده بودم از صلبی به رحمی، در ایام گذشته و قرنهای پیشین، از باب رأفت و مهربانی و احسانی که به من داشتی، مرا در حکومت پیشوایان کفر، آنانکه پیمانت را شکستند و پیامبرانت را تکذیب کردند، به دنیا نیاوردی، ولی زمانی به دنیام آوردی به خاطر آنچه در دانش و آگاهیات برایم رقم خورده بود و آن عبارت بود از هدایتی که مرا برای پذیرفتن آن آماده ساختی و در عرصه گاهش نشو و نمایم دادی و پیش از آن هم با رفتار زیبایت و نعمتهای کاملت بر من مهر ورزیدی، در نتیجه وجودم را پدید آوردی از نطفه ریخته شده و در تاریکیهای سهگانه میان گوشت و خون و پوست جایم دادی؛
إنْشاءَالله، بهمعنای «اگر خدا بخواهد»، عبارتی است که مسلمانان در گفتگوهای روزمره خود برای کاری که در آینده میخواهند انجام دهند به کار میبرند؛ یا برای اظهار امیدواری برای اجابت دعا.[۱]
قرآن و معصومان، به مسلمانان توصیه کردهاند در هنگام اشاره به کارهایی که میخواهند در آینده انجام بدهند، «إنشاءالله» بگویند، و به همین دلیل، این عبارت به زبان دینداران راه یافته و بهعنوان نشانهای از توکل به خداوند در زندگی روزمرهشان مورد استفاده قرار میگیرد.[۲]
در آیات ۲۳ و ۲۴ سوره کهف، خداوند به پیامبر(ص) میگوید هرگز درباره کاری نگو فردا آن را انجام میدهم، مگر آنکه بگویی «اگر خدا بخواهد».[۳] در روایتی که از امام صادق(ع) نقل شده، درباره شأن نزول این آیات آمده است که گروهی از یهودیان نزد پیامبر(ص) آمدند تا از او سؤال کنند، و پیامبر بدون آنکه بگوید «إنشاءالله»، به آنان گفت فردا حاضر شوند تا پاسخشان را بدهد. پس از آن، جبرئیل بهمدت چهل روز برای او وحی نیاورد و در نهایت، پس از این مدت، این آیات به وی وحی شد.[۴]
در روایت دیگری ذیل همین آیات، درباره اهمیت گفتن «إنشاءالله» آمده است که هر گاه کسی فراموش کرد بگوید «إنشاءالله»، هر زمان که یادش آمد، این جمله را بگوید.[۵] همچنین در روایتی که کلینی نقل کرده، امام صادق(ع) دستور نوشتن نامهای را داد و پس از پایان کتابت، وقتی آن را بدون «انشاءالله» دید، گفت چطور امید داشتی این نامه بدون «انشاءالله» کامل باشد، و دستور داد به آن «انشاءالله» بیفزایند.[۶]
مهر | دین و اندیشه | پنجشنبه، 17 اردیبهشت 1405 - 10:02
پویش ملی کتاب بازی؛ «کتابهایی برای این روزها» به همت ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد کشور با همکاری مرکز رسانه شیرازه برگزار میشود.
خلاصه خبر
کتابهایی که فقط داستان نیستند، یه جور حس و حالن برای این روزایی که بیشتر از همیشه بهش نیاز داریم.
باغ کیانوش
راز قنات
زمستان بی شازده
اسپاگتی با سس قرمز
در این مسابقه ۱۰۰ میلیون تومان جایزه نقدی برای شرکتکنندهها در نظر گرفته شده است.
اول:
روایت شده است: که بهترین زمان برای فرستادن صلوات در روز جمعه، پس از عصر است؛ بنابراین در آن وقت «صد مرتبه» بگو:
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ.
خدایا! بر محمّد و خاندانش رحمت فرست و در گشایش کارشان شتاب کن.
شیخ طوسى فرموده است: روایت شده: مستحب است «صد مرتبه» بگویى:
پخش صوت
صَلَوَاتُ اللّهِ وَ مَلائِكَتِهِ، وَ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ، وَ جَمِيعِ خَلْقِهِ، عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ السَّلامُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ، وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ، وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
درود خدا و فرشتگان و پیامبران و همهی آفریدههایش بر محمّد و خاندان محمّد و سلام بر او و بر ایشان و بر روانها و تنهایشان و رحمت خدا و برکاتش بر آنان باد.
شیخ بزرگوار، ابن ادریس در کتاب «سرائر» از جامع «بزنطی» نقل کرده است: که ابو بصیر گفت: از امام صادق(علیهالسلام) شنیدم میفرمود: صلوات بر محمّد وآل محمّد در بین ظهر و عصر، برابر با هفتاد رکعت نماز است و کسی که پس از عصر روز جمعه بگوید:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
یس ﴿١﴾ وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ ﴿٢﴾ إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿٣﴾ عَلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ﴿٤﴾ تَنْزِیلَ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ ﴿٥﴾
لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ ﴿٦﴾ لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَی أَکْثَرِهِمْ فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾
إِنَّا جَعَلْنَا فِی أَعْنَاقِهِمْ أَغْلالا فَهِیَ إِلَی الأذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ ﴿٨﴾ وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ﴿٩﴾
وَسَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾ إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ وَخَشِیَ الرَّحْمَنَ بِالْغَیْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ کَرِیمٍ ﴿١١﴾
إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَی وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیْءٍ أحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ ﴿١٢﴾
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلا أَصْحَابَ الْقَرْیَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿١٣﴾ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَیْهِمُ اثْنَیْنِ فَکَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَیْکُمْ مُرْسَلُونَ ﴿١٤﴾
یکی از عوامل و زمینه های سبب سازی توکل به خداوند است.
در قرآن آیات فراوانی درباره توکل وجود دارد از جمله می فرماید:
وَ عَلَی اللَّهِ فَلْیتَوَکلِ الْمُؤْمِنُونَ.[1]
افراد با ایمان باید تنها بر خداوند توکل کنند.
وَ عَلَیهِ فَلْیتَوَکلِ الْمُتَوَکلُونَ.[2]
و همه متوکلان باید به او توکل کنند.
وَ مَنْ یتَوَکلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ.[3]
هر کسی بر خدا توکل کند خداوند کفایتش می کند.
همان طور که انسان معمولًا در کارهای دنیوی برای خود وکیل بر می گزیند و بسیاری از کارهای خود را به او واگذار می کند تا آثار و نتایج درخشان و سودمندی به دست آورد. شایسته است بنده خدا نیز در همه امور به خداوند تکیه کند و او را وکیل خود قرار دهد. تاخواسته هایش بدون اضطراب و تشویش خاطر تأمین گردد.
به عبارت دیگر، کسی که در صدد است نیازهای خویش را برطرف سازد سه راه در پیش دارد.
الف: به نیروی خویش اعتماد کند
ب: به دیگران اعتماد کند و به یاری آنان چشم بدوزد.
ج: نقطه اتکای خویش را خداوند قرار دهد و از غیر او چشم بپوشد.
خدایا تو می دانی که احسنت تقویم عالیترین دورۀ زندگی انسانهاست، که انسانها و خلایق در صلح و دوستی به سر خواهند برد و همه نیروی مثبت جبهۀ توحید و حق تو و نیروی حزب الهی تو خواهند شد. به حق رحمت الللعالمینی خودو به حق ارحم الراحمینی خودت هر چه زودتر انسانها و خلایق را وارد دورۀ عالی و متعالی احسنت تقویم به منزهی از عیبها و نقصها و تزکیه شدن نفوس جهانیان و رُشد و تعالی خلایق بر اساس اهداف عالی خلقت به احسن الخالقینی به احسنت تقویم چنان نما که هم تو از خلایق راضی باشی و هم خلایق از تو راضی باشند. به حق اینکه حق تو ای خالق هستی بخش هست که جهان و جهانیان را آفریدی و حق ولایت و تبیین حق و حکمرانی و حاکمیت بر همۀ جهانیان و جهان حق تو می باشد که همۀ خلایق به دین و آئین تو و تحت ولایت و عنایات و هدایتها و یاری و حمایتها و محافظت و صیانت و عطایای تو به احسنت تقویم باشند و حق حاکمیت و حق برپائی حکومتهای جهان با تو می باشد که جهانی چنین عالی آفریده ای به حق همۀ قسمهائی که در کتاب آسمانی قرآن آورده ای چنان نما که همۀ خلایق تحت حاکمیت تو به احسنت تقویم سعادتمند و خوشبخت در دو جهان باشند. این کار بزرگ خوشبختی و سعادتمندی خلایق به احسنت تقویم به ماهیت توان الهی و همچنین حرف حرف اسماء الهی و اسماء عظیمت ممکن خواهد شد. و فقط تو می توانی جهانیان را نجات بخشی، به حق توان الهیت چنان نما که جهانیان به احسنت تقویم چنان به رُشد رسند که برپائی حکومت ترا و ظهور حجت و خلیفه و نماینده امین برحقت را از تو بخواهند و تو ای خالق یکتای بی همتای هستی بخش خواستۀ جهانیان را به اجابت رسانی. ای خالقی که منزهی از هر عیب و نقصی و بی نیازی از دیدن خلایق در اسفل سافلین و به حق اینکه به عدالت است که به توان الهیت انسانها و خلایق را در احسنت تقویم قرار دهی و قدرتها و حکومتها را بدست گیری و جهانیان را تحت ولایت خودت و امامت چهارده معصوم سلام الله علیهم خوشبخت و سعادتمند در دو جهان گردانی ای خالق یکتای بی همتا به حق اسماء عظیمت و اسماء الحسنایت که احسن تقویم را به توان قدرت الهی تو ممکن می نماید جهانیان را از همه ظلمها و کجرویها از صراط مستقیم دینت و تاثیر گذاری و تاثیر پذیری به بدی و اشتباه خلایق و موجودات و ذرات خلایق بر هم نجات بخش و آنان را به زندگی سعادتمندانه و خوشبخت و حکومتهای متعالی و جوامع سعادتمند رزق و روزی عالی به صراط مستقیم دینت چنان نما که هم تو همیشه از خلایق راضی با شی هم خلایق همیشه از تو راضی باشند. ااهی امین انشاء الله به برکت صلوات بر محمد و آل محمد و عجل فرجهم
مناظره امام على و دانشمند يهودى
در زمان خلافت ابوبكر، روزى يكى از دانشمندان يهودى پيش او آمد و پرسيد : تو خليفه پيامبر اسلامى ؟
ابوبكر : آرى .
خدا كجاست؟
دانشمند : ما در تورات خواندهايم كه جانشينان پيامبران ، از تمام پيروان او داناترند . ممكن است شما بفرماييد كه : خداوند در آسمان است ، يا در زمين ؟
ابوبكر : خدا در آسمان بر عرش است .
دانشمند : بنابراين، زمين از خدا خالى است و خداوند ، در يكجا هست و در يكجا نيست ؟
ابوبكر : اين ، حرف افراد بىدين است . آدم ديندار ، اين طور حرف نمىزند . دور شو، وگرنه تو را خواهم كشت .
مرد يهودى با شگفتى از جاى برخاست و در حالى كه اسلام را مسخره مىكرد ، از پيش ابوبكر بازگشت .
او در راه با على عليه السلام برخورد كرد .
پاسخ امام على عليه السلام
باشگاه خبرنگاران | سلامت و پزشکی | پنجشنبه، 27 فروردین 1405 - 18:12
دانشمندان دریافتهاند وجود نوع جدیدی از ماده تاریک میتواند به توضیح برخی از گیجکنندهترین معماهای جهان کمک کند.
خلاصه خبر
این امر اخترشناسان را مجبور میکند که آن را فقط از طریق تأثیراتش بر بخشهای مرئی جهان، مانند ستارگان و کهکشانها، درک کنند.
این مطالعه که در Physical Review Letters منتشر شده است، نشان میدهد که این تودههای متراکم از ماده تاریک خود-تعامل میتوانند سه راز نجومی جداگانه را که مدتهاست دانشمندان را متحیر کردهاند، توضیح دهند.
اولین راز شامل یک جسم بسیار چگال است که به طور غیرمستقیم از طریق اثر تقویت نور از کهکشانهای دور، پدیدهای که به عنوان عدسی گرانشی شناخته میشود، شناسایی شد.
به نظر میرسد یک جسم نامرئی و بسیار چگال این جریان را مختل کرده و رد مشخصی از خود به جا گذاشته است.
این تودهها اجرام را به دام میاندازند و ستارههای در حال عبور را جذب میکنند و منجر به تشکیل خوشههای ستارهای فشرده و منسجم میشوند.