اصول دین نبوت
-
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ بَعْدَ هَذَا التَّحْمِيدِ فِي الصَّلَاةِ عَلَي رَسُولِ اللهِ صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
دعاى آن حضرت است پس از ستايش خدا، در درود بر رسول خدا (ص)
-
( 1 ) وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي مَنَّ عَلَيْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ دُونَ الْأُمَمِ الْمَاضِيَةِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَةِ ، بِقُدْرَتِهِ الَّتِي لَا تَعْجِزُ عَنْ شَيْءٍ وَ إِنْ عَظُمَ ، وَ لَا يَفُوتُهَا شَيْءٌ وَ إِنْ لَطُفَ .
(1) همۀ ستایشها مخصوص خداست که نه بر امّتهای گذشته و زمانهای سپری شده؛ بلکه بر ما به وجود محمّد (صلّی الله علیه و آله) منّت نهاد؛ با قدرتش که از هیچ چیز هر چند بزرگ باشد، ناتوان نمیشود؛ و هیچ چیز هر چند کوچک و ریز باشد، از دایرۀ اختیار و عرصۀ ارادهاش، بیرون نمیرود.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 2 ) فَخَتَمَ بِنَا عَلَى جَمِيعِ مَنْ ذَرَأَ ، وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى مَنْ جَحَدَ ، وَ كَثَّرَنَا بِمَنِّهِ عَلَى مَنْ قَلَّ .
(2) خدای توانا، ما را بر همۀ امّتهایی که آفرید، خاتم قرار داد؛ و بر همۀ منکران حق و حقیقت گواه گرفت؛ و با نیکی و احسانش، ما را بر آنان که اندک بودند، فزونی بخشید.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 3 ) اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ أَمِينِكَ عَلَى وَحْيِكَ ، وَ نَجِيبِكَ مِنْ خَلْقِكَ ، وَ صَفِيِّكَ مِنْ عِبَادِكَ ، إِمَامِ الرَّحْمَةِ ، وَ قَائِدِ الْخَيْرِ ، وَ مِفْتَاحِ الْبَرَكَةِ .
(3) خدایا! بر محمّد درود فرست، آن وجود مبارکی که امین بر وحیات و گزیدۀ از آفریدههایت و انتخابشدۀ از بندگان توست؛ و او پیشوای رحمت و قافله سالار خوبی و کلید برکت است.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 4 ) كَمَا نَصَبَ لِأَمْرِكَ نَفْسَهُ
(4) چنانکه جانش را برای فرمانت به زحمت انداخت.
مشاهده شرح های این فراز
-
( 5 ) وَ عَرَّضَ فِيكَ لِلْمَكْرُوهِ بَدَنَهُ
(5) و بدنش را در راه وجود مقدّست در معرض ناراحتی قرار داد.
مشاهده شرح های این فراز
مبعث پيامبر ختمي مرتبت حضرت محمد بن عبداللَّه(ص)(سيزده سال قبل از هجرت)
شرح مناسبت:
در روز ۲۷ رجب، سيزده سال قبل از هجرت و در سال چهلم عام الفيل برابر با سال ۶۱۰ ميلادي فرشته ي وحي بر حضرت محمد(ص) وارد شد و به او بشارت نبوت داد. اولين آياتي كه بر حضرت نازل شد، آيات نخستين سوره ي علق بود.
فلسفه بعثت پيامبر خدا
فلسفه بعثت پيامبر خاتم ، در اساس، با فلسفه بعثت پيامبران تفاوتى ندارد. تنها تفاوت اين است كه او برنامه ساير پيامبران را تكميل كرده و بدين جهت ، نبوّت به او ختم گرديده است. مى توان فلسفه بعثت از نگاه قرآن را در دو عنوان كه حاكى از يك واقعيت اند ، خلاصه كرد كه عبارت اند از:
۱ . دعوت به خدا
دعوت به خدا، جامع ترين فلسفه بعثت همه انبياى الهى است، اين دعوت ، در واقع، همان دعوت به پيمودن راه خدا، و عمل كردن بر اساس دين اسلام ، يعنى برنامه تكامل انسان است كه ضامن تأمين حيات مادّى و معنوى اوست.
۲ . تكامل انسان
براى اين كه انسان بتواند به فلسفه آفرينش خود برسد، حكمت بالغه الهى ايجاب مى كند كه راهنمايى براى ارائه برنامه تكامل انسان اعزام نمايد؛ زيرا در غير اين صورت ، تكامل انسان ممكن نخواهد بود و اين ، به معناى بى هدف بودن آفرينش خواهد بود . به سخن ديگر، انكار وحى و بعثت انبيا ، مساوى است با انكار توحيد
تهیه: پایگاه حدیث نت
جهت آگاهی بیشتر ر. ک:پیامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بیت(ع)ص ۱۷ ـ ۱۹
مبعث پيامبرصلي الله عليه وآله
قران کریم:
يا أيُّهَا النَّبِي إنّا أرسَلناكَ شاهِداً و مُبَشِّراً و نَذيراً و داعِياً إلَي اللَّهِ بِإذنِهِ و سِراجاً مُنيراً
اي پيامبر! ما تو را گواه و نويد دهنده و هشدار دهنده فرستاديم كه به فرمان خدا به سوي او دعوت كني و چراغي روشني بخش باشي
احزاب ، آيه ۴۶ - ۴۵ .
پيامبر صلي الله عليه وآله :
إنَّما بُعِثتُ لاُِتَمِّمَ مَكارِمَ الأخلاقِ
من مبعوث شدم تا بزرگواريهاي اخلاقي را كامل كنم
بحار الأنوار ، ج ۱۶ ، ص ۲۱۰ .
پيامبر صلي الله عليه وآله :
بُعِثتُ بِمَكارِمِ الأخلاقِ و مَحاسِنِها
من براي [احياي] مكارم و نيكيهاي اخلاقي مبعوث شدم
بحار الأنوار ، ج ۱۶ ، ص ۲۸۷ .
امام علي عليه السلام :
أرسَلَهُ عَلي حِينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ و طُولِ هَجعَةٍ مِنَ الاُمَمِ و اعتِزامٍ مِنَ الفِتَنِ وَانتِشارٍ مِنَ الاُمُورِ و تَلَظٍّ مِنَ الحُرُوبِ و الدُّنيا كاسِفَةُ النُّورِ ، ظاهِرَةُ الغُرورِ عَلي حِينِ اصفِرارٍ مِن وَرَقِها و إياسٍ مِن ثَمَرِها
خداوند او را در زماني فرستاد كه روزگاري بود پيامبري برانگيخته نشده بود ، و مردم در خوابي طولاني به سر ميبردند ، و فتنه ها بالا گرفته و كارها پريشان شده بود ، و آتش جنگها شعله ميكشيد ، و دنيا بي فروغ و پر از مكر و فريب گشته ، برگهاي درخت زندگي به زردي گراييده و از به بار نشستن آن قطع اميد شده بود
نهج البلاغه ، خطبه ۸۹ .
با نگاه خدای محمد
کبریا شد حرای محمد
جامه سبز پیغمبری شد
تا قیامت ردای محمد
خاکسارش نه تنها حرا شد
مکه شد خاک پای محمد
تا رسالت بر او گشت ابلاغ
نام حق شد نوای محمد
******
بهترین و به روزترین متن های مبعث
سلام بر مبعث، بهاریترین فصل گیتی!
سلام بر مبعث، فصل شکفتن گل سرسبد بوستان رسالت!
سلام بر مبعث؛ نوید تزکیه انسانهای شایسته از زشتیها.
سلام بر مبعث؛ روزی که گلهای ایمان در گلستان جان انسان شکوفا شد!
سلام بر مبعث، نوید وحدت حقطلبان جهان از خاستگاه وحی!
سلام بر مبعث، پیام خیزش انسان، از خاک تا افلاک!
سلام بر مبعث، انفجار نور و ظهور همه ارزشها در صحنه حیات بشر!
سلام بر مبعث، جشن بزرگ ستمدیدگان و بییاوران!
سلام بر مبعث، جاری کننده چشمه ایمان و عدالت در کویر خشک زمین!
سلام بر مبعث، پایهگذار حکومت صالحان در عرصه خاک!
سلام بر مبعث، عید بزرگ نجات از حیرت و سرگردانی، عید ختم ناامیدی!
سلام بر مبعث، عید تمایز عدل و ظلم، عید بیداری و تعهّد، عید هدایت!
معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگتر است، و پاک است خدا، و جنبش و نیرویی جز به خدا نیست؛
و هفت بار بگویید:
اللَّهُ اللَّهُ رَبِّی لا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً
خدا، خدا پروردگار من است و هیچ چیر شریکش نگیرم و میخوانی هر دعا که خواهی.
۷- خواندن دعای زیر در این روز مستحب است:
یا مَنْ أَمَرَ بِالْعَفْوِ وَالتَّجاوُزِ، وَضَمَّنَ نَفْسَهُ الْعَفْوَ وَالتَّجاوُزَ، یَا مَنْ عَفا وَتَجاوَزَ اعْفُ عَنِّى وَتَجاوَزْ یَا کَرِیمُ. اللّهُمَّ وَقَدْ أَکْدَى الطَّلَبُ، وَأَعْیَتِ الْحِیلَةُ وَالْمَذْهَبُ، وَدَرَسَتِ الْآمالُ، وَانْقَطَعَ الرَّجاءُ إِلّا مِنْکَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَای آنکه به عفو و گذشت فرمان داده و عفو و گذشت را بر عهده خویش ضمانت نموده است،ای آنکه بخشید و در گذشت، مرا عفو کن و از من درگذرای کریم. خدایا! طلب سخت شده و چارهجویی و راهیابی مرا به زحمت افکنده و آرزوها کهنه گشته و رشته امید جز از تو که یگانهای و شریکی نداری بریده شده است.
اللّهُمَّ إِنِّى أَجِدُ سُبُلَ الْمَطالِبِ إِلَیْکَ مُشْرَعَةً، وَمَناهِلَ الرَّجاءِ لَدَیْکَ مُتْرَعَةً، وَأَبْوابَ الدُّعاءِ لِمَنْ دَعاکَ مُفَتَّحَةً، وَالاسْتِعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِکَ مُباحَةً، وَأَعْلَمُ أَنَّکَ لِداعِیکَ بِمَوْضِعِ إِجابَةٍ، وَ لِلصَّارِخِ إِلَیْکَ بِمَرْصَدِ إِغاثَةٍ، وَأَنَّ فِى اللَّهْفِ إِلى جُودِکَ وَالضَّمانِ بِعِدَتِکَ عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْباخِلِینَ؛ وَمَنْدُوحَةً عَمَّا فِى أَیْدِى الْمُسْتَأْثِرِینَ، وَأَنَّکَ لَاتَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِکَ إِلّا أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمالُ دُونَکَ.
خدایا! من راههای خواهش را به سوی تو باز مییابم و چشمهسارهای امید نزد تو پر آب است و درهای دعا را برای هرکه به درگاهت دعا کند گشودهای و یاریات آن را که از تو یاری خواهد فراهم است و میدانم که برای آنکه تو را خواند در جایگاه اجابتی و برای فریادکنندهات درصدد فریادرسی هستی و همانا در طمع ورزیدن به بخششت و اعتماد به وعدهات جایگزینی است برای دریغ ورزی بخیلان؛ و گشایشی است از آنچه در دست ثروت اندوزان است، تو از بندگانت در پرده نمیروی، جز اینکه کردارشان بین تو و ایشان پرده میافکند.
مهر | دین و اندیشه | چهارشنبه، 10 دی 1404 - 11:12
اصفهان - قرآن کریم با روایت زندگی حضرت مریم (س) و حضرت عیسی (ع)، از معجزه تولد تا وعده ظهور، پیوندی روشن میان توحید، نبوت و عدالت جهانی ترسیم میکند.
خلاصه خبر
حضرت مریم (س)، مادر حضرت عیسی (ع)، نامش به طور مستقیم در قرآن کریم ذکر شده و سورهای به نام او (سوره مریم) اختصاص یافته است.
حضرت عیسی بن مریم (ع)، که در قرآن مسیح و «روح الله» نامیده میشود، یکی از پنج اولوالعزم است.
طباخیان افزود: در قرآن کریم توصیفهای بسیاری درباره حضرت مسیح (ع) به کار رفته است که حکایت از جایگاه ویژه ایشان نزد خداوند متعال دارد.
اقامت نماز حضرت عیسی (ع) به امامت حضرت مهدی (عج) آغاز عصر جدید از عدالت
رهبر حکومت جهانی اسلامی، حضرت مهدی (عج) است و حضرت عیسی بن مریم (ع) آن حضرت در راه جهانی شدن ارزشهای قرآنی، ایشان را یاری میکند.
وی افزود: در زمان ظهور آن حضرت، مسیح (ع) نزول خواهند کرد و در رکاب آن بزرگوار و پشت سر آن بزرگوار اقامه نماز خواهند نمود و این به مفهوم خاتمیت و خاتم الاوصیا بودن آن بزرگوار است.
دانشمند با بیان اینکه در روایت آمده که آن بزرگوار به حضرت مسیح (ع) احترام نموده و مسیح (ع) به حضرت ولی عصر (عج) میگوید: کسی را نرسد که بر ائمه اهل البیت (ع) تقدم بجوید و حق تقدم با شماست.
نام و اوصاف حضرت عیسی در قرآن
همچنین ایشان در قرآن کریم حضرت عیسی (ع)، بنده خدا (سوره مریم، آیه ۳۰) و رسول به سوی بنی اسرائیل (سوره آل عمران، آیه ۴۹) و یکی از پیامبران اولوالعزم و صاحب شریعت و کتاب است (سوره احزاب، آیه ۷، سوره شوری، آیه ۱۳، سوره مائده، آیه ۴۶).
حضرت عیسی (ع) در دین اسلام جایگاه ویژهای دارد که بهطور مستمر از سوی حضرت محمد (ص) و دیگر مسلمانان محترم شمرده میشود.