به منطرگاه مدیریتی قرآن خوش آمدید.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۱﴾
هر چه در آسمانها و زمین است همه به تسبیح و ستایش یکتا خدای عالم که مقتدر و حکیم است مشغولند. (۱)
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ ﴿۲﴾
اوست خدایی که کافران اهل کتاب را (یعنی یهود بنی نضیر را که به مکر، قصد قتل پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله کردند) برای اولین بار همگی را از دیارشان بیرون کرد و هرگز شما مسلمین گمان نمیکردید که آنها از دیار خود بیرون روند و آنها هم حصارهای محکم خود را نگهبان خود از (قهر و انتقام) خدا میپنداشتند تا آنکه (عذاب) خدا از آنجا که گمان نمیبردند بدانها فرا رسید و در دلشان (از سپاه اسلام) ترس افکند تا به دست خود و به دست مؤمنان خانههاشان را ویران میکردند، پس ای هوشیاران عالم پند و عبرت گیرید. (۲)
وَلَوْلَا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ ﴿۳﴾
و اگر خدا بر آنها حکم جلاء وطن نمیکرد (سختتر از آن) در دنیا (به قتل و اسارت مانند کفار بدر) معذّبشان میکرد و (به هر حال) عذاب آتش در آخرت بر آنها خواهد بود. (۳)
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿۴﴾
این (جلاء وطن و آوارگی آنها) برای این بود که آنان با خدا و رسول او سخت دشمنی و مخالفت کردند و هر که با خدا (و رسولش) دشمنی آغازد عقاب خدا بسیار سخت است. (۴)
مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ ﴿۵﴾
آنچه از درختان خرما را (که در دیار بنی نضیر) بریدید و آنچه را بر پا گذاشتید همه به امر خدا (و صلاح اسلام) و برای خواری و سرکوبی جهودان فاسق نابکار بود. (۵)
۱ - معنای اَسْماءُ حُسْنی
اَسْماءُ الْحُسْنی
به معنای نامهای بهتر است
طبق روایات شیعه و سنی عدد اسماء حسنی نود و نه است؛ ولی بنابر آنچه در قرآن و روایات دیگر و دعاها نقل شده تعداد اسماء حسنی بیشتر از این است.
نامهایی که دلالت بر حسن دارند آن هم نه فقط حسن مطلق بلکه احسن است زیرا حسنی مؤنّث احسن میباشد.
این اسماء قهرا معانی وصفی دارند زیرا بر نامهایی که معانی وصفی دارند حسن گفته نمیشود.
مثلا اگر به درخت میگوییم: درخت این حسنی ندارد، فقط نام و معرّف است ولی اگر بگوئیم بارور، آن معنای وصفی است و دلالت بر حسن دارد.
۲ - کاربردها
به مواردی از اَسْماءُ الْحُسْنی که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ - الْاَسْماءُ الْحُسْنی (آیه ۱۸۰ سوره اعراف)
(وَ لِلَّهِ الْاَسْماءُ الْحُسْنی فَادْعُوهُ بِها)
(و بهترين نامها براى خداست؛ خدا را به آن نامها بخوانيد.)
اسماء حسنی نامهایی است که در آنها معانی حسن ملحوظ و متضمّن صفات جلال و جمال خداوندیاند.
۲.۲ - الْاَسْماءُ الْحُسْنی (آیه ۱۱۰ سوره اسراء)
(قُلِ ادْعُوا اللَّهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ اَیًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْاَسْماءُ الْحُسْنی)
(بگو: « «اللّه» را بخوانيد يا «رحمان» را، هركدام را بخوانيد، ذات پاكش يكى است و بهترين نامها براى اوست.»)
مهر | دین و اندیشه | دوشنبه، 05 مرداد 1405 - 09:33
مسئول کمیته فعالیتهای قرآنی ستاد فرهنگی اربعین، از آغاز فعالیت کاروان قرآنی امام رضا(ع) در عراق خبر داد .
خلاصه خبر
سید محمد موجانی مسئول کمیته قرآنی ستاد فرهنگی اربعین در خصوص برنامههای این کمیته در عراق اظهار کرد: نخستین گروه این کاروان با همکاری شورای عالی قرآن و کمیته اعزام و دعوت از قاریان قرآن کریم جمهوری اسلامی ایران هماکنون در شهر نجف اشرف مستقر است.
موجانی تأکید کرد: کاروان قرآنی امام رضا(ع) با هدف ترویج فرهنگ قرآن و اهلبیت(ع)، تعمیق فضای معنوی پیادهروی اربعین و بهرهمندی هرچه بیشتر زائران حسینی از معارف نورانی قرآن کریم، در طول ایام اربعین در عتبات عالیات به اجرای برنامههای قرآنی خواهد پرداخت.
وی همچنین از اعزام حدود صد مبلغ به موسم اربعین با محوریت قرائت و تفسیر سوره فتح و آیات جهاد و مقاومت خبر داد.
انتخاب هیئترئیسه جدید اتحادیه کشوری مؤسسات قرآنی
مهر | دین و اندیشه | شنبه، 03 مرداد 1405 - 16:11
اعضای هیئتمدیره دومین دوره اتحادیه کشوری مؤسسات و تشکلهای قرآن و عترت (ع) در نخستین نشست خود، امیرحجت مرادی را بهعنوان رئیس هیئتمدیره انتخاب کردند.
به گزارش خبرگزاری مهر، نخستین جلسه هیئتمدیره و بازرسان دومین دوره اتحادیه کشوری مؤسسات و تشکلهای قرآن و عترت، پنجشنبه اول مردادماه، بلافاصله پس از برگزاری دومین مجمع عمومی این اتحادیه، با حضور اعضای منتخب در سالن اجتماعات حرم مطهر امام خمینی (ره) برگزار شد.
این نشست با هدف هماهنگیهای اولیه و انتخاب اعضای هیئترئیسه هیئتمدیره تشکیل شد.
در جریان این جلسه و پس از بحث و بررسی، امیرحجت مرادی با اجماع اعضا برای مدت سه سال بهعنوان رئیس هیئتمدیره اتحادیه کشوری مؤسسات و تشکلهای قرآن و عترت (ع) انتخاب شد.
در ادامه جلسه، انتخابات داخلی برای تعیین نایبرئیس و منشی هیئتمدیره برگزار شد که براساس آرای اعضا، سیدهمریم موسویزاده بهعنوان نایبرئیس و بهروز کریمنژاد بهعنوان منشی هیئتمدیره انتخاب شدند.
همچنین درباره انتخاب مدیرعامل اتحادیه مقرر شد اعضای هیئتمدیره در نشست آینده، پیشنهادهای خود را درباره شاخصهای انتخاب و گزینههای تصدی این مسئولیت ارائه کنند تا پس از بررسی، درباره مدیرعامل جدید اتحادیه کشوری تصمیمگیری شود.
براساس نتایج انتخابات دومین مجمع عمومی اتحادیه کشوری مؤسسات و تشکلهای قرآن و عترت (ع)، به ترتیب آرای مأخوذه، امیرحجت مرادی، سیدمهدی پورموسوی، عماد ناصری، جواد سعیدی، سیدهمریم موسویزاده، سیدحسین کوشش، محمدحسین اسلامی، فاطمه نادعلی، محمود حمیداوی، فاطمه آقایی، مجید باوردی، مهدی نادی، بهروز کریمنژاد، محمدرضا توحیدیپور و سیدرضا حسینی بهعنوان اعضای اصلی هیئتمدیره اتحادیه کشوری برای مدت سه سال انتخاب شدند.
دومین مجمع عمومی اتحادیه کشوری مؤسسات و تشکلهای قرآن و عترت (ع) با حضور مدیران مؤسسات قرآنی سراسر کشور برگزار شد.
در این مجمع، علاوه بر برگزاری انتخابات هیئتمدیره، گزارش عملکرد هیئتمدیره، بررسی و تصویب تراز مالی سالهای ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴ و همچنین رسیدگی به سایر موضوعات مرتبط با فعالیتهای اتحادیه در دستور کار اعضای مجمع عمومی قرار گرفت.
سورة الأحقاف
(ترجمه حسین انصاریان)
برای مشاهده ترجمه ها و تفسیرهای هر آیه روی آن کلیک کنید.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
حم﴿١﴾
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی حم (۱)2
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿٢﴾
این کتاب نازل شده از سوی خدای توانای شکست ناپذیر حکیم است. (۲)3
مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُسَمًّى ۚ وَالَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ ﴿٣﴾
ما آسمان ها و زمین و آنچه را میان آن دوست، جز به حقّ و تا سرآمدی معین نیافریدیم، و کافران از آنچه بیمشان داده اند، روی گردانند. (۳)4
قُلْ أَرَأَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ ۖ ائْتُونِي بِكِتَابٍ مِنْ قَبْلِ هَٰذَا أَوْ أَثَارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿٤﴾
[به مشرکان] بگو: به من خبر دهید [و نشانم دهید] معبودانی که به جای خدا می پرستید چه چیزی از زمین را آفریده اند یا مگر آنان را در آفرینش آسمان ها مشارکتی است؟ اگر راستگو هستید کتابی پیش از این قرآن یا بازمانده ای از دانش استواری [که ادعای شما را تصدیق کند] برای من بیاورید؛ (۴)5
وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لَا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ ﴿٥﴾
و چه کسانی گمراه ترند از کسانی که به جای خدا معبودانی را می خوانند که تا روز قیامت پاسخشان را نمی دهند و آنان از خواندنشان بی خبرند؟ (۵)6
وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاءً وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ ﴿٦﴾
و هنگامی که مردم را [در قیامت] گرد آورند [معبودانشان] با آنان دشمن باشند و پرستش آنان را انکار کنند، (۶)
۱ - معرفی سوره احقاف
سوره مبارکه احقاف، به ترتیب مصحف چهل وششمین سوره و به ترتیب نزول شصت و ششمین سوره است.
این سوره هم در ترتیب نزول و هم در چینش کنونی پس از سوره جاثیه قرار دارد.
این سوره با حرف مقطعه «حم» آغازمیشود و آخرین سوره از مجموعه ۷ سوره دارای «حم» قرآن است. این سوره با احتساب «حم» به عنوان یک آیه ، دارای ۳۵ آیه
و ۶۴۴کلمه است.
۱.۱ - علت نامگذاری
نام سوره از آیه بیست و یکم آن گرفته شدهاست که در آن هشدارهای حضرت هود را به قوم عاد یادآور میشود. قوم عاد در سرزمین احقاف سکونت داشتند:«واذکُر اَخا عاد اِذ اَنذَرَ قَومَهُ بِالاَحقافِ...». دراین آیه حضرت هود قومش را به خداپرستی دعوت میکند و از عذاب قیامت انذار میدهد. برخی از مفسران معتقدند که نام این سوره با هدف اصلی آن (که انذار به کافران است) هماهنگی دارد.
گفتنی است که احقاف بهمعنای شنهای روانی است که بر اثر وزش باد بهصورت کج و معوج روی هم انباشته میگردد.
۱.۲ - سوره مکی
سوره احقاف از سورههای مکی قرآن بهشمار میرود؛
اما بسیاری از مفسران معتقدند که آیه دهم سوره (قُل اَرَءَیتُم اِن کانَ مِن عِندِ اللهِ) کهدرباره عبداللهبن سلام است، در مدینه نازل شده است
علامه طباطبایی معتقد است که بجز آیه مذکور، آیه هشتم سوره (اَم یَقولونَ افتَرهُ...) نیز در مدینه نازل شده است.
گروهی از مفسران مانند طبرسی نیز به پیوند میان آیات آغازین سوره احقاف و آیات پایانی سوره جاثیه گرایش دارند. آنان میگویند: این آیات از یک مضمون برخوردارند؛ زیرا سوره جاثیه با یادکرد توحید و مذمت مشرکان و وعده عذاب به آنان پایان یافته و این سوره با بیان توحید و سپس توبیخ کافران آغازگشته است.
۲ - محتوای سوره
مشرکان مکه خود را در اوج قدرت میدیدند و تصور میکردند که هیچ نیازی به پذیرش دعوت پیامبر ندارند؛ ازاینرو ضمن تبلیغ بتپرستی و گمراه کردن مردم، حقانیت آیین اسلام و تعالیم قرآن را با تمسخر انکار میکردند. سوره احقاف برای هشدار به کافران و مشرکان قریش نازل شد،
تا به آنان یادآور شود که ادامه این روش سرانجامی شوم را برای آنان در دنیا و آخرت در پی خواهد داشت و پیمودن طریق باطل و بیتوجهی به حقانیت پیامبر و انکار قیامت ، جز ناکامی در دنیا و ذلت در آخرت نتیجهای برای آنان دربرنخواهد داشت و از آنجا که درمان بیماری حقستیزی آنها تنها با یادآوری عذاب دردناک قیامت میسر بود، در چند آیه از سوره بر موضوع معاد و عذاب کافران و عرضه آنان بر آتشِ دوزخ تأکید میشود.(آیه۱۸-۲۸)
سوره احقاف هدف مذکور را در سه بخش دنبال میکند:
۲.۱ - بخش نخست
سوره احقاف چهل و ششمین سوره از قرآن کریم است که در مکه بر رسول گرامی اسلام نازل شده و در جزء بیست و ششم جای دارد. از جمله فضایلی که برای خواندن این سوره در روایات ذکر شده اعطای حسنات، آمرزش گناهان و افزوده شدن بر درجات است. از آثار و برکات نوشتن سوره احقاف نیز آمده که برای محبوبیت، عزت و آبرومندی در نزد مردم، بالا رفتن قدرت حافظه، ایمنی در خواب و تسکین بیماریها مفید است. در این مقاله درصدد هستیم سوره احقاف را معرفی و فضائل و آثار و برکات آن را بیان کنیم. اگر میخواهید با این سوره از قرآن بیشتر آشنا شوید، این مطلب را از دست ندهید.
معرفی مختصر سوره احقاف
دلیل نامگذاری این سوره آن است که «کلمه احقاف در آیه 21 آن ذکر شده که به داستان سرزمین قوم عاد، یعنی قوم حضرت هود (ع) میپردازد» (1). «سرزمین قوم هود شنزار بوده است و کلمه احقاف بهمعنای شنزار است» (2). سوره احقاف «در ترتیب نزول سوره شصت و ششمی است که بر رسول خدا (ص) نازل شده است» (3). این سوره از« 35 آیه، 648 کلمه و 2668 حرف تشکیل شده و از نظر حجمی یک حزب قرآن را در بر میگیرد» (4). محتوای سوره احقاف به موضوعاتی چون «معاد و تعیین جایگاه مؤمنان و کافران در آن جهان، نیکی به پدر و مادر، بیهوده نبودن خلقت آسمان و زمین و جهان هستی و زنده کردن مردگان توسط خداوند میپردازد» (5).
فضائل خواندن سوره احقاف
از جمله فضایل قرائت سوره احقاف در روایات به موارد زیر اشاره شده است.
اعطای حسنات و آمرزش گناهان
در روایتی از رسول گرامی اسلام آمده است که «هر کس سوره احقاف را بخواند به تعداد تمام ریگهایی که در دنیا وجود دارند به او ده حسنه عطا میشود و ده گناه از گناهان او پاک میگردد و ده درجه بر درجات او اضافه میشود» (6).
ایمنی از ترس
از امام صادق (ع) روایت شده است که «هر کس سوره احقاف را در هر شب یا در هر شب جمعه بخواند، خداوند او را در زندگی دنیایی که دارد به ترس دچار نخواهد کرد و نیز او را از خوف و ترس در روز قیامت در امان میدارد» (7).
طلب مغفرت فرشتگان
در روایتی دیگر از امام صادق نقل شده است که «(حمها) ریحان و بوستان و دیبای قرآن هستند و از دهان قرائتکننده آنها بوی مشک ساطع میشود و خداوند بر او و دوستان و خویشاوندان و همسایگان او ترحم میکند و عرش و کرسی و فرشتگان مقرب، برای او طلب آمرزش میکنند» (8).
آثار و برکات سوره احقاف
...وَهَذَا كِتَابٌ مُصَدِّقٌ لِسَانًا عَرَبِيًّا لِيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَى لِلْمُحْسِنِينَ ﴿۱۲﴾
و اين [قرآن] كتابى است به زبان عربى كه تصديق كننده [آن] است تا كسانى را كه ستم كرده اند هشدار دهد و براى نيكوكاران مژده اى باشد (۱۲) سوره احقاف کتاب قرآن
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿۲﴾
فرو فرستادن اين كتاب ( قرآن ) از جانب خداى ارجمند حكيم است (۲) سوره احقاف کتاب قرآن
به گزارش خبرگزاری مهر، وحیده علیمیرزائی. دانشجوی دکتری حقوق زن در یادداشتی درباره موضوع حجاب در قرآن اظهارداشت: در آیات مختلفی به موضوع حجاب و رعایت آن توجه و تاکید شده است که در ذیل به برخی از این آیات اشاره میشود.
آیۀ ۳۱ سورۀ نور:
«قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِکَ أَزْکی لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما یَصْنَعُونَ (۳۰ نور) وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی جُیُوبِهِنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِینَ غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَهِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلی عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَی اللَّهِ جَمِیعاً أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»
به مؤمنان بگو چشمهای خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گیرند، و فروج خود را حفظ کنند، این برای آنها پاکیزهتر است، خداوند از آنچه انجام میدهید آگاه است و به زنان با ایمان بگو چشمهای خود را (از نگاه هوسآلود) فرو گیرند، و دامان خویش را حفظ کنند، و زینت خود را جز آن مقدار که ظاهر است آشکار ننمایند، و (اطراف) روسریهای خود را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود) و زینت خود را آشکار نسازند مگر برای شوهرانشان یا پدرانشان یا پدر شوهرانشان یا پسرانشان یا پسران همسرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان همکیششان یا بردگانشان (کنیزانشان) یا افراد سفیه که تمایلی به زن ندارند یا کودکانی که از امور جنسی مربوط به زنان آگاه نیستند، آنها هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانی شأن دانسته شود (و صدای خلخال که بر پا دارند به گوش رسد) و همگی بهسوی خدا بازگردید ای مؤمنان تا رستگار شوید.
آیۀ ۶۰ سورۀ نور:
«وَ الْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ اللاّتی لا یَرْجُونَ نِکاحًا فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُناحٌ أَنْ یَضَعْنَ ثِیابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجاتٍ بِزینَهٍ وَ أَنْ یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَهُنَّ وَ اللّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ»
زنان سالخوردهای که از سن ازدواج آنها گذشته باشد و دیگر امیدی به ازدواج ندارند گناهی بر آنان نیست که لباسهای روئین خود را بر زمین بگذارند، در حالی که خود را آرایش و زینت ننموده باشند.
آیۀ ۳۲ و ۳۳ سورۀ احزاب:
«یَا نِسَاء النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَاء إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا قرن فی بیوتکن و لا تبرجن تبرج الجاهلیه الاولی و اقمن الصلوه و آتین الزکوه و اطعن الله و رسوله انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا»
ای زنان پیغمبر شما همچون سایر زنان نیستید. اگر پرهیزکار باشید مواظب باشید که در سخن نرمش زنانه و شهوتآلود به کار نبرید که موجب طمع بیماردلان گردد. به خوبی و شایستگی سخن بگویید. در خانههای خویشتن قرار گیرید و مانند دوران جاهلیت نخستین، به خودنمائی و خودآرائی از خانه بیرون نشوید.
آیۀ ۵۳ سورۀ احزاب:
«اذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَسَْلُوهُنَّ مِن وَرَاءِ حِجَابٍ ذَالِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِکُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ»
و هرگاه از همسران پیامبر چیزی از وسایل زندگی (به عنوان عاریت) خواستید از پشت پرده بخواهید این رفتار برای دلهای شما و دلهای آنان به پاکی و پاکدامنی است.
آیۀ ۵۹ سورۀ احزاب:
«یَأَیهَا النَّبیُّ قُل لاَزْوَجِک وَ بَنَاتِک وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیهِنَّ مِن جَلَبِیبِهِنَّ ذَلِک أَدْنی أَن یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِیما»
ای پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو جلبابها (لباسهای یکسره و بلند) خود را بر خویش فرو افکنند، این کار برای این که (از کنیزان و آلودگان) شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند بهتر است و (اگر تاکنون خطا و کوتاهی از آنها سر زده) خداوند همواره غفور و رحیم است.