به منطرگاه مدیریتی قرآن خوش آمدید.
با سلام خداوند در قرآن کریم می فرماید ما انسان را به بهترین شکل ممکن آفریدیم(احسن تقویم) اولا اگر از لحاظ جسم و روح بهترین است پس چرا به اسفل السافلین کشیده می شودثانیاً بعضی افراد ناقص الخلقه هستند و احسن تقویم نیستند. ثالثا در سوره معارج گفته شده خلق الانسان هلوعا آیه احسن تقویم و هلوعا با همم سازگاری ندارد. خواهشمند است پاسخ شما،به بیان ساده، قانع کننده و مستند باشد.در صورت امکان نظرعلامه و شهید مطهری را برایم به زبان ساده بیان نمایید. همچنین لطف کنید منابعی را برای مطالعه بیشتر معرفی نمایید.از همکاری شما صمیمانه تشکر می کنم .
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خداي متعال فرمود:
" لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ في أَحْسَنِ تَقْويم؛ ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلين"(1)
كه ما آدمى را در نيكوتر اعتدالى بيافريديم.آن گاه او را فروتر از همه فروتران گردانيديم.
اتفاقا انسان به همين دليل كه از نظر خلقت در احسن تقويم آفريده شده است، اگر حتي اندكي كژي و نقصان در رفتار و گفتارش رسوخ كند، به هر اندازه كه در اوج است، به پرتگاه مذلت سقوط خواهد كرد.
احسن تقويم يعني اجتماع تمام زيبايي و هنرهاي الهي در گلي بي جان و روح و تيره و سياه كه از آن موجودي به نام انسان آفريده شد و از روح الهي جان گرفت و مبدأيي متعالي براي پرواز در آسمان ملكوت براي كسب معرفت و اكتساب بندگي گشت.
نتيجه و تاثير احسن تقويم بودن انسان، تحسين احسن پروردگار، امر خويش است." فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقين "(2)
در خور تعظيم است خداوند، آن بهترين آفرينندگان
او چون مرغ باغ ملكوت است. ولي به اجبار با عالم خاكي موانست دارد، به همين دليل اگر تير گناه و آلودگي به بال غرور و آسمان گشايش اصابت كند، نه تنها از پرواز باز خواهد ايستاد كه با سرعت از اوج عرفان و بندگي به دره نابودي سقوط خواهد كرد و اين تفسير اسفل السافلين است.
اين دو مثال مناسب است بيان شود كه:
عقاب بلند پرواز هنگامي كه تيري به بالش اصابت كند، با بال زخمي هرگز قادر به ادامه پرواز نخواهد بود و از آسمان بلند و پر شكوه، به زمين سقوط خواهد كرد و آب هر چه زلال تر باشد، اگر ذره غبار و كدورتي واردش شود،آن را آشكار خواهد كرد. پيراهن به رنگ سفيد، لكه ها را نشان خواهد داد.
و اما اين بهتريني كه از آن تعبير كرديد و البته تعبيري به حق است، همواره در معرض امتحان هاي سنگين الهي است تا گوهر وجودش آب ديده تر شود و اگر دراين مسير، نا خالصي ها بر او هجوم آورده تسليم شود، آغازي براي سقوط به اسفل سافلين خواهد شد.
در تفاسير نوشته شده است:
سوال لطفا بیان کنید که منظور از حیات طیبه در قرآن و روایات چیست؟
جواب
تعبیر "حیات طیبه" در قرآن مجید تنها در سوره نحل آیه 97 آمده است.
در این آیه می خوانیم: " مَنْ عَمِلَ صلِحاً مِّن ذَکرٍ أَوْ أُنثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَوةً طیِّبَةً وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسنِ مَا کانُوا یَعْمَلُون َ" یعنی: هر کس عمل صالح انجام دهد در حالی که مومن است، خواه مرد باشد یا زن، به او حیات پاکیزه می بخشیم و پاداش آنها را به بهترین اعمالی که انجام دادند، خواهیم داد.
بخش عمده ای از روایاتی که این تعبیر در آنها به کار رفته است، مربوط به تفسیر همین آیه و یا ذکر دعاهایی است که در آنها از خداوند "حیات طیبه" درخواست شده است. از اینرو تفاسیر قرآن کریم بهترین منبع درباره اطلاعات مربوط به "حیات طیبه" هستند که می توان به تفاسیر نمونه، المیزان و مجمع البیان ذیل آیه 97 سوره نحل اشاره کرد.
به طور خلاصه از این آیه و روایات و تفاسیر ذیل آن، چند نکته قابل برداشت است:
1- شرط برخورداری از حیات طیبه:
آنچنانکه آیه مذکور صراحت دارد، ایمان و عمل صالح دو رکن اصلی برای برخورداری از این نعمت هستند؛ دو رکنی که در بسیاری از آیات قرآن کنار یکدیگر ذکر شده اند و از همدیگر قابل تفکیک نیستند.
البته باید توجه داشت که عمل صالح آن چنان مفهوم وسیع و گسترده ای دارد که تمام فعالیتهای مثبت و مفید و سازنده را در همه زمینه های علمی، فرهنگی و سیاسی، اقتصادی، نظامی و مانند آن شامل می شود.
2- بر اساس منطق اسلام و قرآن، زن و مرد با وجود تفاوتهایی که از نظر جسم و روح دارند از جهت شخصیت انسانی و مقامشان در پیشگاه خداوند کاملا برابرند و معیاری که بر شخصیت آنها حکومت می کند، یک معیار بیش نیست یعنی ایمان و عمل صالح. (من عمل صالحا من ذکر و انثی و هو مومن ... )
3- درباره اینکه مراد از "حیات طیبه" و زندگی پاک و پاکیزه چیست، در روایات و تفاسیر، مصادیق متعددی نام برده شده است مثل:
الف- قناعت و رضا دادن به مصیب.
در نهج البلاغه آمده که از حضرت علی (ع) پرسیدند، منظور از آیه " فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَوةً طیِّبَةً " چیست؟ حضرت فرمود: قناعت. [1]
ب- رزق روزانه
ج- عبادت توام با روزی حلال
د- توفیق بر اطاعت از فرمان خدا
هـ- روزی حلال
البته باید توجه داشت که موارد فوق تنها بعضی از مصادیق روشن "حیات طیبه" هستند چرا که این تعبیر در آیه بصورت مطلق آمده است. در نتیجه "حیات طیبه" مفهوم وسیع و گسترده ای دارد که همه این موارد و غیر آنها را در بر می گرد. حیات طیبه یعنی زندگی پاکیزه از انواع آلودگیها، ظلمها، خیانتها، عداوتها و دشمنی ها، اسارتها و ذلتها، انواع نگرانیها و هر چیزی که آب زلال زندگی را در کام انسان ناگوار می سازد. نتیجه این پاکیزگی، تحقق جامعه ای قرین با آرامش، امنیت، رفاه، صلح ، محبت، دوستی، تعاون و مفاهیم سازنده انسانی خواهد بود. جامعه ای که از نابسامانی ها و درد و رنجهایی که بر اثر استکبار، ظلم، طغیان، بت پرستی و انحصار طلبی بوجود می آید، در امان است.
دل کسی که از "حیات طیبه " برخوردار است، تنها به خداوند تعلق دارد؛ تنها قرب به او را می خواهد و تنها از خشم و دوری از او، هراسان است. از دنیای فانی رو گردان است و مدبر واقعی همه امور را خداوند متعال می داند، در نتیجه شیطان و هوای نفس در او راه نخواهد داشت.
چنین انسانی در وجود خدا چنان شوق و کمال و نیرو و غربت و لذت و سروری می باید که قابل توصیف نیست. و این است پادااش ایمان و عمل صالح.
مهر | دین و اندیشه | سه شنبه، 19 خرداد 1405 - 09:12
در پی استقبال گسترده مؤسسات و فعالان حوزه قرآن و عترت از پویش ملی «ایران در پناه قرآن»، مهلت شرکت و ارسال آثار در این رویداد قرآنی تا پایان خردادماه ۱۴۰۵ تمدید شد.
خلاصه خبر
به گزارش خبرگزاری مهر، در پی استقبال گسترده مؤسسات و فعالان حوزه قرآن و عترت از پویش ملی « ایران در پناه قرآن»، مرتضی خدمتکار آرانی مدیر کل دفتر برنامه ریزی، آموزش وتوسعه مشارکت های قرآن و عترت از تمدید مهلت شرکت و ارسال آثار در این رویداد قرآنی تا پایان خردادماه ۱۴۰۵ خبرداد.
۱- تولید محتوا؛ خلق آثار جذاب و اثرگذار در قالبهای ادبی، هنری و رسانهای با محوریت آموزههای قرآن و عترت در فضای مجازی،
۳-خدمترسانی میدانی؛ برپایی محافل نورانی انس با قرآن، تکریم خانواده معظم شهدا و استقرار موکبهای قرآنی و...
فراخوان هماندیشی برای انتخاب آیات منتخب ماه رمضان ۱۴۰۵
مهر | دین و اندیشه | دوشنبه، 18 خرداد 1405 - 10:58
مرکز تولید محتوای نهضت ملی «زندگی با آیهها» از اساتید، پژوهشگران و صاحبنظران قرآنی دعوت کرد تا در فرآیند تدوین خط محتوایی و انتخاب آیات محوری ماه مبارک رمضان ۱۴۰۵ مشارکت کنند.
به گزارش خبرگزاری مهر، مرکز تولید محتوای نهضت ملی «زندگی با آیهها» در آستانه آغاز برنامهریزیهای محتوایی ماه مبارک رمضان ۱۴۰۵، فراخوانی را برای بهرهگیری از نظرات اساتید و اندیشمندان قرآنی منتشر کرد.
این فراخوان با هدف هماندیشی درباره محورهای محتوایی، انتخاب آیات راهبردی و تبیین رویکردهای قرآنی متناسب با شرایط روز جامعه اسلامی منتشر شده است.
در متن این فراخوان آمده است که نهضت «زندگی با آیهها» طی سالهای گذشته تلاش کرده است با انتخاب آیات کلیدی از سی جزء قرآن کریم، زمینه پیوند عمیقتر جامعه با مفاهیم راهبردی و کاربردی قرآن را فراهم کند.
بر همین اساس، در نخستین سال اجرای این طرح، محور «نگاهی نو به زندگی» با الهام از کتاب «طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن» مورد توجه قرار گرفت و در سال دوم، موضوع «سبک زندگی در روابط اجتماعی» با عنوان «امت پیروز» مبنای انتخاب آیات قرار گرفت.
در سومین دوره نیز با توجه به تحولات اجتماعی و بینالمللی، «سبک زندگی مؤمنانه در میدان مبارزه» با عنوان «امت قوی» به عنوان محور اصلی گزینش آیات انتخاب شد.
مرکز تولید محتوای نهضت ملی «زندگی با آیهها» در تشریح رویکرد پیشنهادی برای رمضان ۱۴۰۵ اعلام کرده است که با توجه به شرایط جدید کشور، رشادتهای رزمندگان، حماسهآفرینی مردم و شکلگیری افقهای تازه پیش روی ایران اسلامی، آیات پیشنهادی با نگاهی متناسب با این شرایط و در راستای تبیین اقتدار، مقاومت و آیندهسازی انتخاب شدهاند.
در بخش دیگری از این فراخوان با تأکید بر ضرورت «جهاد تبیین» به عنوان یکی از نیازهای قطعی جامعه امروز، بر اهمیت دقت، هوشمندی و تناسب پیامهای قرآنی با نیازهای مخاطبان تأکید شده است.
همچنین با استناد به بخشی از پیام رهبر شهید انقلاب اسلامی به نشست «افق تحول رسانه ملی» در دیماه ۱۴۰۳، نقش روایتگری صحیح و انتقال مؤثر پیام در تحقق پیروزیهای فرهنگی و اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است.
بر این اساس از اساتید و صاحبنظران قرآنی خواسته شده است دیدگاههای خود را درباره خط محتوایی، کلیدواژههای اصلی و نوع نگاه به زندگی قرآنی در شرایط کنونی ارائه کنند، نظرات خود را درباره آیات پیشنهادی اعلام کرده و در صورت لزوم، آیات دیگری را برای بررسی و استفاده در ماه مبارک رمضان ۱۴۰۵ پیشنهاد دهند.
علاقهمندان میتوانند با مراجعه به پرسشنامه الکترونیکی طراحیشده برای این منظور به نشانی formafzar.com/form/gfev3 نظرات و پیشنهادهای خود را تا ۲۵ خردادماه ۱۴۰۵ ثبت کنند.
مهر | دین و اندیشه | یکشنبه، 17 خرداد 1405 - 15:23
فعالیتهای هفته بینالمللی قرآن دیروز، 16 خرداد با مشارکت 30 کشور در صحن حرم مطهر امام حسین(ع) در کربلا آغاز شد.
خلاصه خبر
وی افزود: نقش سوم قرآن کریم در تأثیر مستقیم آن بر قلبها و ذهنها نهفته است، زیرا کتابی است که با فصاحت، بلاغت و سبک تأثیرگذار خود متمایز میشود.
این استاد حوزه علمیه بیان کرد: توجه به تلاوت و بهبود قرائت و صوت و لحن، ارتباط نزدیکی با پیام و اهداف قرآن در هدایت جامعه دارد.
هفته بینالمللی قرآن کربلا با مشارکت گسترده فعالان قرآنی از داخل و خارج از عراق در آستان مقدس امام حسین(ع) برگزار شده و هدف از آن گسترش فرهنگ قرآنی و تقویت حضور قرآن کریم در جامعه است.
تفسیر نور (محسن قرائتی)
سیمای سوره ملك
سوره ملك، آغازين سوره جزء بيست و نهم قرآن كريم است. اين سوره از سورههاى مكّى و داراى سى آيه مىباشد. نام ديگر اين سوره، «تبارك» است.
«مُلك» و «تبارك»، هر دو برگرفته از آيه اول است و به ترتيب به معناى «فرمانروايى» و «پر بركت» مىباشند.
محتواى اين سوره به طور كلى شامل سه محور زير است:
1. مباحثى در مورد مبدأ هستى، صفات خداوند، نظام شگفتانگيز خلقت، آفرينش هستى و انسان و ابزارهاى انسان براى شناخت.
2. بحث هايى درباره معاد، عذاب دوزخ و گفتگوى جهنميان در قيامت.
3. تهديد كافران و ظالمان به عذابهاى دنيوى و اخروى.
در فضيلت اين سوره آمده است: قرائت اين سوره موجب نجات از عذاب قبر است. «1»
«1». تفسيرنورالثقلين.
جلد 10 - صفحه 145
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «1» الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ «2»
مايه خير و بركت و بلند مرتبه است آن (خدايى) كه فرمانروايى به دست اوست و او بر هر چيزى تواناست. او كه مرگ و حيات را آفريد تا شما را بيازمايد كه كداميك از شما كار بهترى انجام مىدهيد و اوست عزّتمند و آمرزنده.
نکته ها
علاوه بر اين سوره، سوره فرقان نيز با كلمه «تَبارَكَ» آغاز شده است.
«تَبارَكَ» از مصدر «بركات» هم به معناى خير پايدار است و هم به معناى بلند مرتبه ضمناً به محلى كه در آن آب جمع مىشود، «بِركه» مىگويند.
هدف از آفرينش انسان چيست؟
پاسخ: قرآن چهار هدف را براى آفرينش انسان بيان كرده است:
الف) عبادت كردن. در قرآن مىخوانيم: ما جن وانس را جز براى عبادت نيافريديم. «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» «1»
ب) انتخاب راه صواب از ناصواب و رسيدن به رشد و كمال در سايه آزمايشهاى الهى: «خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ»
ج) رحمت بر مردم. قرآن هدف ديگر خلقت را رحمت خاص خداوند بر مردم ذكر مىكند و
وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ ۙ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿٦٤﴾
ما این کتاب را بر تو نازل نکردیم مگر برای اینکه حقایقی را که در آن اختلاف کرده اند، برای آنان توضیح دهی [تا از آرا، نظریات وسلیقه های باطلشان نسبت به حقایق دست بردارند] و برای مردمی که ایمان دارند [مایه] هدایت و رحمت باشد. (۶۴)
65
وَاللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ﴿٦٥﴾
و خدا از آسمان آبی نازل کرد، و زمین را به وسیله آن پس از مردگی اش زنده ساخت، یقیناً در این [فعل و انفعالات] نشانه ای [بر توحید، ربوبیّت و قدرت خدا] ست برای قومی که شنوای [حقایق] اند. (۶۵)
66
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۖ نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِلشَّارِبِينَ ﴿٦٦﴾
و بی تردید برای شما در دام ها عبرتی است، [عبرت در اینکه] از درون شکم آنان از میان علف های هضم شده وخون، شیری خالص و گوارا به شما می نوشانیم که برای نوشندگان گواراست. (۶۶)
67
وَمِنْ ثَمَرَاتِ النَّخِيلِ وَالْأَعْنَابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَرًا وَرِزْقًا حَسَنًا ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿٦٧﴾
و از محصولات درختان خرما و انگور [گاهی بر خلاف خواسته خدا] نوشابه ای مست کننده و [زمانی دیگر] رزقی پاکیزه و نیکو می گیرید؛ در این [حقیقت] نشانه ای [بر توحید، ربوبیّت و قدرت خدا] ست برای گروهی که تعقّل می کنند. (۶۷)
68
وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ ﴿٦٨﴾
و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که از کوه ها و درختان و آنچه [از دار بست هایی] که [مردم] بر می افرازند، برای خود خانه هایی برگیر. (۶۸)
69
ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٦٩﴾
آن گاه از همه محصولات و میوه ها بخور، پس در راه های پروردگارت که برای تو هموار شده [به سوی کندو] برو؛ از شکم آنها [شهدی] نوشیدنی با رنگ های گوناگون بیرون می آید که در آن درمانی برای مردم است. قطعاً در این [حقیقت] نشانه ای [بر قدرت، لطف و رحمت خدا] ست برای مردمی که می اندیشند. (۶۹)
70
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ ۚ وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ قَدِيرٌ ﴿٧٠﴾
و خدا شما را آفرید، آن گاه شما را می میراند، برخی از شما به سوی پست ترین مرحله عمر [که سالخوردگی و فرتوتی است] برگردانده می شود، تا پس از دانش اندکی که داشت چیزی را نداند؛ یقیناً خدا دانا و تواناست. (۷۰)
71
وَاللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ ۚ فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلَىٰ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَوَاءٌ ۚ أَفَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ﴿٧١﴾
خدا برخی از شما را در رزق و روزی بر برخی فزونی داده است؛ پس آنانکه فزونی یافته اند، حاضر نیستند از روزی خود [به صورتی قابل توجه و به اندازه لازم] به بردگان خود بپردازند که در بهرهوری از رزق و روزی باهم برابر باشند؛ پس آیا [با این تبعیض ظالمانه ای که به بردگان و زیردستان خود روا می دارند] نعمت خدا را [که عطای اوست و خود اختیار و استقلالی در تأمینش ندارند] منکرند؟! (۷۱)
72
وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَجَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَنِينَ وَحَفَدَةً وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ ۚ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ ﴿٧٢﴾
و خدا برای شما همسرانی از جنس خودتان قرار داد و از همسرانتان، فرزندان و نوادگانی پدید آورد، و از نعمت های پاکیزه و دلپذیر به شما روزی داد، [با این همه لطف و رحمت] آیا به باطل ایمان می آورند و نعمت های خدا را ناسپاسی می کنند؟! (۷۲)
73
وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقًا مِنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ شَيْئًا وَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٧٣﴾
و به جای خدا معبودانی را می پرستند که از آسمان ها و زمین، مالک اندک رزقی برای آنان نیستند و هیچ قدرتی هم [برای مالک شدن روزی و رساندنش به آنان] ندارند. (۷۳)
74
فَلَا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثَالَ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٧٤﴾
بنابراین برای خدا اوصافی [همانند اوصاف موجودات] مَثَل نزنید، یقیناً خدا [کُنه ذات و حقیقت صفات خود را] می داند و شما نمی دانید. (۷۴) سوره نحل کتاب قرآن
51
وَقَالَ اللَّهُ لَا تَتَّخِذُوا إِلَٰهَيْنِ اثْنَيْنِ ۖ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ ﴿٥١﴾
و [فرمان قاطعانه] خدا [ست که] فرمود: دو معبود انتخاب نکنید [که این انتخابی خلاف حقیقت است]؛ جز این نیست که او معبودی یگانه است؛ پس تنها از من بترسید. (۵۱)
52
وَلَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا ۚ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ ﴿٥٢﴾
آنچه در آسمان ها و زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست، و نیز دین ثابت و پایدار مخصوص اوست؛ آیا از غیر او پروا می کنید؟! (۵۲)
53
وَمَا بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ ﴿٥٣﴾
و آنچه از نعمت ها در دسترس شماست از خداست، آن گاه چون آسیبی [مانند سلبِ نعمت] به شما رسد، ناله و فریادتان را به التماس و زاری به درگاه او بلند می کنید. (۵۳)
54
ثُمَّ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ﴿٥٤﴾
سپس هنگامی که آسیب را از شما برطرف کند [بر خلاف انتظار] گروهی از شما به پروردگارشان شرک می آورند!! (۵۴)
55
لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ ۚ فَتَمَتَّعُوا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿٥٥﴾
تا به نعمت هایی که به آنان عطا کرده ایم، ناسپاسی و کفران ورزند. پس [چند روزی از کالای زودگذر دنیا] برخوردار شوید که سپس [فرجام زشت خود را] خواهید دانست. (۵۵)
41
وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً ۖ وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ﴿٤١﴾
و آنان که پس از ستم دیدنشان برای به دست آوردن خشنودی خدا هجرت کردند، یقیناً آنان را در این دنیا در جایگاه و مکانی نیکو جای دهیم، و قطعاً پاداش آخرت بهتر و برتر است، اگر می دانستند [که دارای چه کمیّت و کیفیتی است.] (۴۱)
42
الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿٤٢﴾
همانان که [در برابر مصایب، و حوادث و آزار دیدن از دیگران] صبر کردند و فقط بر پروردگارشان توکل می کنند. (42) سوره نحل کتاب قرآن
وَعَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَمِنْهَا جَائِرٌ ۚ وَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٩﴾
و قرار دادن راه راست [برای هدایت بندگان به سوی سعادت ابدی] فقط بر عهده خداست، و برخی از این راه ها کج و منحرف است [که حرکت در آن شما را از سعادت ابدی محروم می کند]، و اگر خدا میخواست همه شما را [به طور اجبار] به راه راست هدایت می کرد. (۹) سوره نحل کتاب قرآن