نظریات بزرگان جهان ائمه معصومین سلام الله علیهم در رابطه با علوم انسانی قسمت سی و هشتم

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام

حضرت امام علی سلام الله علیه: به راستی خداوند تبارک و تعالی از اولیای خود نپسندیده است که در زمین او نافرمانی و عصیان شود و آنان ( انسانها ) سکوت ورزند و بدان تن در دهند و امر به معروف و نهی از منکر را کنار گذارند، پس من پیکار ( با فساد ) را از تحمّل بندهای دوزخ آسانتر یافتم. نهج السعاده، جلد دو، صفحۀ دویست و بیست و شش.
حضرت امام علی سلام الله علیه: نفس خود را در پرتو عملکرد آن بسنجید و با به جا آوردن واجبات و بهره گیری از این سرای فانی برای آن سرای باقی، نفس خویش را محاسبه کنید و پیش از اینکه برانگیخته شوید، توشه برگیرید و آماده شوید. شرح غررالحکم، جلد سه، صفحۀ چهارصد و سیزده.
حضرت امام علی سلام الله علیه: بدبخت و زیانکار کسی است که از سرمایه های عقل و تجربه سودی نبرد و از ذخایری که به وی عطا شده، بهره ای نگیرد. نهج البلاغه، ترجمه فیض، صفحۀ هزار و هفتادوسه.
حضرت امام علی سلام الله علیه: کسی که خویشتن را به کارهای غیر ضروری سرگرم کند با این عمل، کارهای ضروری خود را ضایع و تباه نموده است. غررالحکم، صفحۀ ششصد و شصت و یک.
حضرت امام علی سلام الله علیه: افکار عاقلانه ات تو را به راه صواب و هدایت واقعی راهنمائی می کند. کافی، جلد یک، صفحۀ بیست و پنج.
حضرت امام علی سلام الله علیه: کارهای بزرگ را به مردم پست و فرومایه سپردن باعث زوال دولتهاست. غررالحکم، صفحۀ سیصد و دوازده و چهرصد و بیست و هفت.
حضرت امام علی سلام الله علیه: از مراکز بد نام بپرهیز، از مجالسی که مورد سوء ظن است دوری کن و بدان که رفیق بد، دوست خود را فریب می دهد و میل او را به کارهای ناپسند تحریک می کند و سرانجام آلوده اش می سازد. بحار، جلد بیست و سه صفحۀ پنجاه و پنج.
حضرت امام علی سلام الله علیه: چه عجب و حیرت آور است کار بشر، اگر در موردی امیدوار شود، طمع خوارش خواهد کرد، اگر طمع او را به جنبش آورد، حرص هلاکش می کند، اگر دچار نا امیدی شود غُصه و غم او را می کُشد، اگر به خوشبختی و سعادت رسد، نگاهداریِ آنرا فراموش می کند، اگر دچار خوف و هراس شود از ترس حیرت زده می گردد، اگر در گُشایش امنیت قرار گیرد غافل می شود، اگر نعمت بر او تجدید شود، دچار گردنکشی و بلندپروازی می گردد، اگر دچار مصیبتی شود تأثر و حُزن او را رسوا می کند ، اگر ثروتی به دست آورد دچار طغیان مالی می گردد، اگر فقر گریبان گیرش شد غرق اندوه می شود، اگر گرفتار تعب ( رنجِ ) گرسنگی شد از ناتوانی زمین گیر می گردد، و اگر در خوردن زیاده روی کند از فشار شکم ناراحت می شود، پس کُند رویها در زندگی بشر مُضر است و تندرویها نیز مایه ویرانی و فساد است، هر خیری را شری و هر نوشی را نیشی است. آداب النفس، جلد دو، صفحۀ صد و یازده و ارشاد مفید، صفحۀ صدوچهل و دو.
حضرت امام محمد باقر سلام الله علیه: اسلام دین سهل و خالی از مشقّات است. بامُدارا در آن قدم بردارید و عبادت خدا را به بندگان خدا تحمیل ننمائید و همانند سواری نباشید که مرکب خود را خسته و فرسوده می کند و در نتیجه نه راه سفر را پیموده و نه مرکبش سالم مانده است. بحار، جلد پانزده، صفحۀ صدو هفتاد و دو.
حضرت امام رضا سلام الله علیه: بدانید که پس از ایمان به خدا و پذیرش حقوق اولیای خدا (آل محمد سلام الله علیه)، هیچ عملی شکر آمیز نزد خداوند متعال محبوبتر از یاری رسانی در امور دنیوی برادران مؤمنتان نیست، چه این که دنیا برای ایشان راهی به سوی بهشت پروردگارشان است، بی شک آنکه چنین کند از خاصان درگاه خداوند تبارک و تعالی باشد. البحار، جلد هفتاد و هشت، صفحۀ سیصد و پنجاه و پنج.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: از افراط در کار و تلاش بیش از حد بپرهیز و همچنین از سستی و مُسامحه کاری اجتناب نما که این هر دو کلید تمام بدیها و بدبختیها است، زیرا افراد مُسامحه کار انجام وظیفه نمی کنند و حق کار را آنطور که باید اداء نمی نمایند و افراد زیاده رو ، در مرز حق توقف نمی نمایند و از حدود مصلحت تجاوز می کنند. وسائل، کتاب تجارت، جلد چهار، صفحۀ صد و پنج.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: انسان عاقل باید زمان خود را بشناسد، به کاری که موظف است روی آورد و آنرا به درستی انجام دهد. بحار، جلد پنج، صفحۀ سیصد و چهل و دو.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: برای تسکین خاطر و تخفیف اندوه خود، همواره به کسی نظر کن که نصیبش از نعمتهای الهی کمتر از تو است تا شُکر نعمتهای موجود را به جای آوری و برای افزایش نعمت خداوند، شایسته باشی و قرارگاه عطیه الهی گردی. مستدرک، جلد دو، صفحۀ شصت و چهار.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: با کسانی که از تو بالاترند ستیز ننما و کسانی را که از تو پائین ترند مورد استهزاء و تمسخر قرار نده. تحف العقول، صفحۀ سیصد و چهار.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: کسی که با رفیق بد همنشین شود، سالم نمی ماند و سرانجام به ناپاکی آلوده می شود. مستدرک، جلد دو، صفحۀ پانزده.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: کسی که خود در مورد دیگران بد می کند، اگر دیگران بدی او را با بدی تلافی کردند، و به او عکس العمل بد نشان دادند، حق ندارد از آنان عیب گیری کند و از کار بدشان منع نماید. بحار جلد هفده، صفحۀ صد و هشتاد و چهار.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: شنواندن سُخَن بدون ملال و دلتنگی به کسی که گوشش سنگین است، صدقه گوارائی است. بحارف جلد شانزده، صفحۀ صد و یازده.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: بعد از فرائض ینی هیچ یک از اعمال مرد با ایمان در پیشگاه الهی محبوبتر از آن نیست که با تمام مردم به گُشاده روئی و حُسن خُلق برخورد نماید. کافی، جلد دو، صفحۀ صد.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: فروتنی و تواضع، مایۀ تصلی ( دست یابی به ) هر شرف محبوب و مقام بُلند است. محجه البیضاء، جلد شش، صفحۀ دویست و بیست و پنج.
حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه: هر کس برای بد نام ساختن مؤمنی و از بین بردن آبروی او و انداختن از چشم مردم، چیزی علیه او نقل کند، خداوند او را از ولایت ( وحمایت ) خود به ولایت شیطان بیرون راند، و شیطان هم وی را نپذیرد.، بحار، جلد هفتادوپنج، صفحۀ صد و شصت و هشت.

گردآوری: گل افشان گل محمدی