به گزارش مشرق، امیرسعید ایروانی سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل در پی حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به زیرساخت‌های کشور از جمله پل B۱ کرج و پتروشیمی ماهشهر به دبیرکل سازمان ملل، رئیس شورای امنیت و کمیساریای عالی حقوق بشر و رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ نامه نوشت.
وی در این نامه نوشته است: در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۶، حملات هوایی ایالات متحده به‌طور عامدانه پل بی.۱کرج–تهران، به‌عنوان یکی از شریان‌های اصلی حمل‌ونقل غیرنظامی که تهران را به حومه غربی آن متصل می‌سازد، هدف قرار داد.
این زیرساخت حیاتی در چندین موج مورد اصابت قرار گرفته و منجر به تخریب جزئی آن و وارد آمدن تلفات قابل‌توجه به غیرنظامیان شد.
این حمله موجب اختلال شدید در یک مسیر حیاتی تردد غیرنظامی شده و خسارات گسترده‌ای به مناطق مسکونی اطراف وارد آورده و خدمات امدادی غیرنظامی را با فشار شدید مواجه ساخت.
ایروانی عنوان کرده است: این جنایت هولناک، که به‌طور علنی توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده در یک پیام عمومی در شبکه‌های اجتماعی مورد اذعان قرار گرفت، در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۲۶ با حملات عامدانه به منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر در استان خوزستان به‌عنوان یکی از کانون‌های زیرساخت صنعتی و انرژی ایران که جمعیت قابل‌توجهی از نیروی کار غیرنظامی را در خود جای داده است، ادامه یافت.
گزارش‌های اولیه حاکی از اصابت به چندین تأسیسات پتروشیمی بوده که منجر به انتشار مواد شیمیایی خطرناک، ایجاد مصدومیت و بروز نگرانی‌های جدی در خصوص پیامدهای انسانی و زیست‌محیطی گردیده است.
در همان روز، ۴ آوریل ۲۰۲۶، یک کارخانه سیمان در بندر خمیر، استان هرمزگان به‌عنوان یک تأسیسات صنعتی غیرنظامی حیاتی و مؤثر در معیشت جوامع محلی نیز به‌طور بزدلانه هدف حمله قرار گرفت.
نماینده ایران در سازمان ملل عنوان کرده است: این حملات غیرقانونی تصادفی نبوده است.
این اقدامات مسبوق و همراه با تهدیدات مکرر، صریح و علنی رئیس‌جمهور ایالات متحده برای هدف‌گیری عامدانه زیرساخت‌های غیرنظامی و حیاتی ایران بوده است.
در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۶، وی آشکارا تهدید نمود که «ایران را به عصر حجر بازخواهد گرداند» و «تمامی نیروگاه‌های تولید برق آن‌ها را… به‌شدت و احتمالاً به‌صورت هم‌زمان هدف قرار خواهد داد».
این اظهارات در ادامه تهدیدات پیشین مورخ ۳۰ مارس ۲۰۲۶ مبنی بر «منفجر کردن و به‌طور کامل نابود ساختن» زیرساخت‌های حیاتی ایران، از جمله نیروگاه‌های برق، تأسیسات نفتی، جزیره خارک و تأسیسات آب‌شیرین‌کن، و نیز تهدیدات مورخ ۲۱ مارس ۲۰۲۶ مبنی بر «هدف قرار دادن و نابود کردن» نیروگاه‌های برق ایران مطرح شده است.
این دیپلمات ارشد ایرانی در این نامه خاطرنشان کرده است: چنین اظهارات هولناکی، مصداق تحریک مستقیم و علنی به ارتکاب جنایات جنگی بوده و دلیلی قاطع بر وجود قصد مجرمانه محسوب می‌شود که یکی از عناصر اساسی در احراز مسئولیت کیفری فردی وفق حقوق بین‌الملل است.
وی افزوده است: هدف‌گیری صریح، عامدانه و نظام‌مند غیرنظامیان و اشیای غیرنظامی، و نیز تخریب زیرساخت‌های ضروری برای بقای جمعیت غیرنظامی از جمله سامانه‌های برق، آب و انرژی و سایر تأسیسات حیاتی غیرنظامی، مصداق جنایت جنگی و اقدام آشکار تروریسم دولتی بوده و با هدف ایجاد رعب و آسیب شدید به غیرنظامیان صورت می‌گیرد.
چنین اقدامات هولناک و وحشیانه‌ای نقض فاحش حقوق بین‌الملل بشردوستانه محسوب شده و بیانگر قصد مجرمانه مرتکبان در وارد آوردن رنج گسترده به جمعیت غیرنظامی است.
ایروانی در این نامه نوشته است: با توجه به مراتب فوق، و با لحاظ تخریب شدید زیست‌محیطی، آسیب گسترده به غیرنظامیان و پیامدهای فاجعه‌بار انسانی که به‌طور اجتناب‌ناپذیر از چنین اقدامات عامدانه و غیرقانونی که مصداق آشکار جنایات جنگی هستند، ناشی خواهد شد، جمهوری اسلامی ایران از دبیرکل سازمان ملل، شورای امنیت، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و تمامی دولت‌های عضو سازمان ملل می‌خواهد که به تعهدات حقوقی و اخلاقی خود از طریق اقدامات ذیل عمل کنند:
۱.
این اقدامات عامدانه و فجیع که مصداق جنایات جنگی و تروریسم دولتی بوده و زیرساخت‌ها و اشیای غیرنظامی ضروری برای بقای جمعیت غیرنظامی را هدف قرار داده و نقض‌های فاحش حقوق بین‌الملل بشردوستانه و نیز نقض آشکار کلیه قطعنامه‌های مرتبط شورای امنیت در خصوص حمایت از غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی در مخاصمات مسلحانه از جمله قطعنامه‌هایی که خود ایالات متحده به آن‌ها رأی مثبت داده است، محسوب می‌شود را به‌طور قاطع و بی‌قید و شرط محکوم کنند.
۲.
اقدامات فوری، قاطع و ملموسی جهت توقف اعمال مجرمانه و غیرقانونی جاری ایالات متحده آمریکا و رژیم اسرائیل اتخاذ کرده و تضمین کنند که تمامی اشخاص مسئول، از جمله رئیس‌جمهور ایالات متحده و نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، به‌سبب تعقیب عامدانه سیاست‌هایی که منجر به ارتکاب جنایات جنگی و اعمال تروریسم دولتی علیه غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی در جمهوری اسلامی ایران می‌شود، به‌طور کامل وفق حقوق بین‌الملل مورد پاسخگویی قرار گیرند.
وی یادآور شده است: سکوت یا عدم اقدام در قبال چنین نقض‌های فاحشی، به‌طور جدی تمامیت حقوق بین‌الملل را تضعیف کرده، بنیان‌های منشور ملل متحد را مخدوش ساخته و موجب تشویق به تداوم اعمال تجاوزکارانه خواهد شد، با پیامدهایی که فراتر از منطقه گسترش خواهد یافت.