معاد و مرگ و رجوع به سوی خدا بعد از مرگ آیات پنجاه و پنجم و پنجاه و ششم و پنجاه و هفتم سوره عنکبوت کتاب قرآن

يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَيَقُولُ ذُوقُوا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٥٥﴾

آنان را متوجه روزی کن که عذاب از بالای سرشان و از زیر پایشان آنان را فرو پوشاند و [خدا به آنان] می گوید: آنچه را همواره انجام می دادید [اکنون به صورت سخت ترین عذاب] بچشید. (۵۵)

يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ

ای بندگان من که ایمان آورده اید! یقیناً زمین من وسیع و پهناور است؛ پس [با انتخاب سرزمینی مناسب و شایسته که ارزش ها در آن حفظ شود] فقط خداوند را عبادت نمائید. پنجاه و ششم

كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ

هر جانداری چشنده مرگ خواهد بود، سپس به سوی ما بازگردانده می شوید، پنجاه و هفتم

[29–57] (مشاهده آیه در سوره)

آیات پنجاه و پنجم و پنجاه و ششم و پنجاه و هفتم سوره عنکبوت کتاب قرآن