به گزارش خبرنگار مهر، راشل نوشته بود: «من فقط می‌خواهم برای مادرم بنویسم و به او بگویم که من شاهد این نسل کشی تاریخی و حیله گرانه هستم، من وحشت زده ام و همواره اعتقاد عمیق خود را به انسانیت و شفقت انسانی مورد سوال قرار می دهم.
اینها همه باید متوقف شود.
من هنوز دوست دارم در کنار دوستانم در کرانه دریاچه المپیا شادی کنم، اما تصور نمی کنم این همه آن چیزی است که به خاطر آن بدنیا آمده ام.
من در عین حال می خواهم اینها متوقف شود؛ بی رحمی و شقاوت!
این چیزی است که من احساس می کنم.
من احساس ناامیدی می کنم، از این همه پستی و دنائت که جزئی از واقعیتهای زندگی ماست، متاسفم و اینکه ما یا دولت ما به طور مستقیم یا غیر مستقیم در این اقدام شریک است.
این آنی نیست که من برایش بدنیا آمده ام، این دنیایی نیست که تو (مادر) و پدر آرزویش را می کردید، آنگاه که تصمیم گرفتید من را داشته باشید.» این بخشی از نامه راشل کوری به مادرش است.
راشل کوری که بود؟
راشل کوری فعال صلح‌طلب آمریکایی بود که در سال ۲۰۰۳ میلادی در جریان اعتراضات علیه تخریب خانه‌های فلسطینیان در نوار غزه توسط ارتش اسرائیل، به شدت مجروح و جان باخت.
این حادثه در منطقه رفح اتفاق افتاد و زمانی که او با لباسی مشخص و با استفاده از بلندگو سعی می‌کرد جلوی بولدوزر نظامی اسرائیلی را بگیرد تا یک خانه را تخریب نکند، رخ داد.
توصیف شاهدان این واقعه از شهادت او دردناک و حیرت آور است.
راشل کوری مکاتبات خود را از ۲۷ ژانویه که از طریق مرز رفح وارد غزه شد، تا ۱۶ مارس همان سال در قالب ایمیل برای والدینش ارسال کرد.
در این نامه‌ها، اگرچه تضاد عمیقی میان او و پدر و مادرش وجود ندارد، اما اختلاف سلیقه‌ای، به‌ویژه پیرامون موضوع مقاوس فلسطینیان، مشهود است؛ موضوعی که راشل تلاش می‌کرد با تشبیه شرایط میان آمریکا و فلسطین، والدینش را با فضای واقعیت موجود آشنا و قانع کند.
پس از شهادت راشل کوری، در آمریکا هیچ مراسم یا اتفاق ویژه‌ای برگزار نشد و حتی دادگاهی در فلسطین اشغالی راننده بولدوزر را بی‌گناه تشخیص داد.
فشارهای والدین او بر نمایندگان سنا نیز نتیجه‌ای در پی نداشت و این پرونده باز ماند.
با این حال، شهادت او موجب افزایش آگاهی افکار عمومی، به‌ویژه در اروپا، نسبت به مسئله فلسطین شد که اوج آن را می‌توان در تحولات جنگ ۲۲ روزه سال ۲۰۰۸ مشاهده کرد؛ رویدادی که نشان‌دهنده تأثیرگذاری بالای اقدامات فردی چون راشل کوری در تحولات آینده بود.
کشتن راشل کوری توسط نیروهای اسرائیلی با واکنش‌های گسترده و محکومیت‌های بین‌المللی زیادی همراه بود.
این اقدام نمادی از رفتار غیرانسانی رژیم صلح‌افروز اسرائیل در برابر مردم مظلوم فلسطین و حامیان حقوق آن‌ها شناخته می‌شود.
جمهوری اسلامی ایران همواره کشتار مردم بی‌گناه و فعالان صلح را توسط رژیم اشغالگر قدس محکوم کرده و خواستار توقف تجاوزات و پاسخگویی اسرائیل در مجامع بین‌المللی بوده است.
امروزه و با فراگیر شدن رسانه های اجتماعی و افزایش آگاهی مردمان سرایر جهان به واسطه خارج شدن از سلطه رسانه ای اسرائیل و آمریکا، و پس از تهاجم دوباره رژیم اشغالگر قدس و آمریکا به کشورمان، این واکنش یکی از کاربران غیر ایرانی شبکه ایکس شایان توجه است.
فیلم‌ها، توییت‌ها و تصاویر زیادی از مردان و زنان در سراسر جهان مخابره می‌شود که ایران را به ایستادگی در برابر روسای جمهور وحشی شده کشورهای مهاجم تشویق می کنند، گویی رسالت تاریخی و اساطیری ایران این است که به جای تمام آزادگان جهان، در برابر جنایتکاران و اهریمنان جهان فریاد بکشد و تمام قد بایستد.
همانطور که سال‌هاست برای آزادی فلسطین از چنگ اهریمنان صهیونیست ایستادگی کرده و یک تنه بار بی‌غیرتی و بی‌شرافتی اقوام و دولتهای عرب همسایه و همزبان فلسطینیان را با همه ادعاهای پوچشان به دوش کشیده است.
ایران، به راستی دیار روشنان و خردمندان و آزادگان است.