به گزارش خبرگزاری مهر، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی به موضع گیری دانشگاه الازهر مصر نسبت به جنگ‌ رمضان واکنش نشان داد.
متن بیانیه مجمع به شرح زیر است:
خبر محکومیت حمله ایران به همسایگانش به وسیله الازهر مایه تأسف و تعجب گردید.
علیرغم این که ایران بر پای میز مذاکره برای دستیابی به صلحی پایدار بود، به وسیله دشمن غدار صهیونیستی مورد هجوم ناجوانمردانه قرار گرفت.
در عرض چند ساعت موجب شهادت مرشد اعلای ما رهبر شهید سید علی خامنه‌ای قدس الله نفسه الزکیه و تعدادی از مدیران و نظامیان ما، در حالی که در منازل خود در کنار خانواده و فرزندان معصوم خویش بودند، گردید.
توقع از ازهر شریف این بود که در همان ابتدا این حمله ناجوانمردانه را محکوم کند اما دریغ از یک پیام تعزیت!
آیا اینک دوستی با کفاری که علیه مسلمانان سلاح بدست گرفته و پیش از این 80 هزار تن از فلسطینیان را به شهادت رسانده که بیش از نیمی از آنان زنان و کودکان بی‌گناه بودند شایسته محکومیت نبود!
آیا قران کریم از دوستی با دشمنان خداوند نهی نفرموده «یا ایها الذین آمنوا لاتتخذوا الیهود و النصاری اولیاء بعضهم اولیاء بعض و من یتولّهم منکم فانه منهم ان الله لا یهدی القوم الظالمین» (المائدة:51)؟
آیا شایسته نبود ازهر شریف به اقتضای «اشداء علی الکفار» دولتهای منطقه خلیج فارس را تنبه دهد که دوستی با حامیان رژیم صهیونیست کاری خداپسندانه نیست و آن را محکوم کند و والیان کشورهای عربی را از این خطای عظیم برحذر دارد؟
آیا مکر دشمن اسلام را نمی‌بینید که در پس خاک عربی سنگر گرفته و به سوی ما شلیک می‌کند؟
آیا ما بنشینیم و رادارهای دشمن در سرزمین‌های عربی جنگی نابرابر را برای ما رغم بزنند و ما تماشاگر باشیم؟
هیهات منا الذلة!
آیا به راستی هوش از سر ما رفته که اعتداء حاضر را ایرانی می‌دانیم و معتدی واقعی را رها کرده‌ایم.
آیا این ایران نبود که در میدان عمل به کمک فلسطینیان شتافت و اینک نیز تاوان همان حمایت‌های میدانی را می‌پردازد؟
آیا شما فراموش کردید که زمان جنگ غزه حتی یک گلوله از سوی حکام عربی به اسرائیل شلیک نشد؟
آیا همسایگان ما مجازند سرزمین خود را در اختیار حامیان دشمن مشترک جهان اسلام قرار دهند تا سیادت ایران اسلامی بر زمینش و نیز رهبری آن را مورد حمله ناجوانمردانه قرار دهند؟
آیا دولتهای همسایه قرار نیست مسئولیت عملکرد پایگاههای امریکایی را در خاک خود بپذیرند؟
آیا شما دست دشمن اسلام را در پس این تحرکات صهیونیستی نمی‌بینید؟
آیا وقت آن نیست که ازهر شریف از دانش انباشته هزار ساله خود بهره ببرد و با تمسک به آیات قرانی حکم جهاد علیه رژیم غاصب صهیونیستی را زنده کند و از حکام عربی بخواهد که با تأسیس اتحادیه کشورهای اسلامی ید واحدة علیه زیاده‌طلبی و تمامیت‌خواهی سرکردگان جانی این رژیم باشند؟
آیا شما دست یاری آشکار استکبار جهانی و دست یاری پنهان دست‌نشاندگان آنان در منطقه را به رژیم غاصب نمی‌بینید؟
ما اگر می‌خواستیم با همسایگان خود دشمنی کنیم الان هیچ یک از آنان امارتی نداشتند.
اما چنین اراده‌ای نداشته و نداریم.
ما در مقابل کفار حربی دست به سلاح شده‌ایم.
ما مسلمانان را هدف قرار نداده‌ایم و آنها را از یک امت می‌دانیم و دوستی، رحمت و تواضع میان امت اسلامی را وظیفه خود می‌دانیم.
حتی اگر همسایگان ما اهل نامهربانی باشند.
ما هرگز به سوی آنان سلاح نکشیده‌ایم و نخواهیم کشید.
ما هرگز به سمت هیچ مسلمانی محترمی نشانه نرفته‌ایم.
ما هرگز حق حرمت مسلمانی را نشکسته‌ایم.
ما هرگز میدان جنگ را توسعه نداده‌ایم.
دشمنی این قوم ستیزه‌جوی مکار صهیونی با ما باعث نمی‌شود از مدار عدالت خارج شویم.
بدانید که اگر اینک جهان عربی و همسایگان به حق روی نیاورند و از ظالم حمایت کنند روزی این ظلم گریبان‌گیر حکام منطقه خواهد شد و آنگاه است که یاری و گریزگاهی نخواهد بود.
بدانید که ما ایرانیان ملتی استوار در طول تاریخ بوده‌ایم هرگز سر به ظلم و ستم فرونیاورده و نخواهیم آورد.
ما از خود دفاع می‌کنیم.
این جهاد دفاعی عزت ایرانی-عربی را برای امت اسلامی به ارمغان می‌آورد.
زبان زخمهای دوستان را نیز در کنار ترورهای دشمن به جان می‌خریم ولی از مقاومت و جهاد دفاعی مقدس خود دست نمی‌کشیم.
ما آماده‌ایم قومی باشیم که خداوند ما را دوست می‌دارد و ما نیز او را دوست می‌داریم.
در کنار امت اسلامی می‌مانیم و با دشمنان اسلام در راه خدا می‌جنگیم و از ملامت ملامت‌گران نمی‌هراسیم این فضل الهی است که به هر کس بخواهد عطا کند و خداوند واسع علیم است (المائدة:54)
بدانید دشمن غدار چون نتوانست بر غزه به اهداف خود برسد در صدد سرپوش نهادن بر شکست خود بود به ایران اسلامی حمله کرد.
ابزار حمله او نیز پایگاه‌های امریکایی-صهیونیستی در منطقه شدند تا فتنه‌ای دیگر بپا کند تا شاید از شکست خود در غزه رها گردد یا آن را پنهان سازد.