چین قصد دارد انسان را در سال ۲۰۳۰ به ماه اعزام کند و اکنون لباس‌های فضانوردی مخصوص این ماموریت را به نمایش گذاشته است.
آژانس فضایی انسانی چین (CMSA) به‌تازگی در یک رویداد با حضور دو فضانورد در مقابل دوربین‌ها، از این لباس فضانوردی جدید رونمایی کرد.
براساس برنامه‌های کنونی، چین قصد دارد تا پایان دهه‌ی جاری با استفاده از فضاپیمای سرنشین‌دار منگژو و ماه‌نشین سرنشین‌دار لانیو روی ماه فرود بیاید.
بااین‌حال، رسیدن به ماه در صورتی که نتوانید روی سطح آن قدم بزنید، دستاورد چندان بزرگی نخواهد بود.
به همین دلیل، لباس‌های فضانوردی به اندازه‌ی فضاپیما و ماه‌نشین مهم هستند.
قدم گذاشتن انسان روی ماه چالشی بزرگ محسوب می‌شود.
از وقتی ماموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ به پایان رسید، از هیچ لباسی که مخصوص پوشیدن در سطح ماه باشد، به‌صورت واقعی استفاده نشده است.
باس‌هایی که فضانوردان درون فضاپیما می‌پوشند، مخصوص استفاده در زمان پرتاب و ورود دوباره‌ی فضاپیما به جو زمین است تا در صورت افت فشار هوا، از خدمه محافظت شود.
لباس‌های فضانوردی مخصوص فعالیت در خارج فضاپیما (EVA) نیز از مواد مستحکم‌تر و اتصالات انعطاف‌پذیرتر ساخته می‌شوند تا به فضانوردان امکان دهند فضاپیما را ترک کنند و دربرابر محیط خشن فضا محافظت شوند.
درمقابل، لباس‌های فضانوردی مخصوص پوشیدن در سطح ماه نمونه‌های کاملا متفاوت‌تری هستند.
آنها نه‌تن‌ها باید محافظت دربرابر خلاء، گرما و سرمای سطح ماه و برخورد ریزشهاب‌سنگ‌ها را ارائه دهند، بلکه باید گردوغبار چسبنده و بسیار ساینده‌ی ماه را نیز دفع کنند.
لباس‌های قمری همچنین باید دربرابر سطح سوزان ماه که می‌تواند زیر نور خورشید به اندازه‌ی آب جوش داغ باشد و چکمه‌ها را ذوب کند، مقاوم باشند و درعین‌حال انعطاف‌پذیری کافی را فراهم کنند تا فضانورد بتواند راه برود و وظایف عملی را انجام دهد.
علاوه‌براین، لباس قمری باید از سامانه‌ی پشتیبانی حیات کارآمد و مستقل که لباس فضانوردی را به فضاپیمایی به شکل انسان تبدیل می‌کند، بهره‌مند باشد.
لباس فضانوردی جدید چین در سومین همایش فناوری لباس فضانوردی در مرکز تحقیقات و آموزش فضانوردان در شهر چونگ‌کینک در جنوب غربی چین رونمایی شد.
ژای ژیگانگ و وانگ یاپینگ، فضانوردان چینی با رفتن به روی صحنه، لباس‌ها را به نمایش گذاشتند و سپس یانگ لیوی، مدیر ارشد برنامه‌ی فضایی سرنشین‌دار چین و اولین فضانورد این کشور، بخش سخنرانی را برعهده گرفت.
لباس فضانوردی قمری چین با خطوط قرمز روی بازو‌ها با الهام از هنر سنتی چین و نوار‌ها روی پا‌ها با الهام از شعله‌های موشک طراحی شده است.
فضانوردان چینی با خم‌شدن، راه‌رفتن، زانو زدن و بالارفتن از نردبان، انعطاف‌پذیری لباس را درمقابل حضار به نمایش گذاشتند.
با توجه به سهولت حرکت فضانوردان، احتمالا سامانه‌ی پشتیبان حیات به‌منظور کاهش وزن لباس تحت گرانش زمین که شش برابر گرانش ماه است، کنار گذاشته بود.
به‌غیر از برخورداری از پنل کنترل یکپارچه‌ی چندمنظوره، دستکش‌های انعطاف‌پذیر، دوربین‌ها و نقاب پانوراما و مقاوم دربرابر تابش کلاه، جزئیات فنی چندانی در مورد لباس‌های فضانوردی چین ارائه نشده است.
بااین‌حال در نگاه اول می‌توان فهمید که در طرح کلی لباس از لباس فضانوردی فیتیان چین که به‌نوبه‌ی خود براساس لباس فضانوردی روسی اورلان طراحی شده، الهام گرفته شده است.
لباس اورلان درابتدا در ایستگاه فضایی سالیوت شوروی استفاده شد و تازه‌ترین نسخه‌ی آن همچنان در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) پوشیده می‌شود.
لباس فضانوردی چینی مانند نمونه‌ی روسی اورلان احتمالا دارای بالاتنه‌ای محکم و دست‌وپا‌های نرم است و از پنل پشتی که شامل سامانه‌ی پشتیبانی از حیات می‌شود، بهره می‌گیرد.
این شباهت بین دو لباس از واردات نسخه‌ای از لباس‌های اورلان درحوالی سال ۲۰۰۰ به چین برای استفاده در برنامه‌ی مداری سرنشین‌دار شنژو نشئت می‌گیرد.
اگر نمونه‌ی چینی مشخصات مشابهی داشته باشد، در حالت تجهیز کامل احتمالا نزدیک به ۱۲۰ کیلوگرم وزن دارد و دست‌کم برای ۱۵ بار استفاده مناسب است.
منبع: زومیت