کارهایِ نیکوکاران موجب رویش جوانه های امید در باغهای وجود انسانیّت می شود و لبخند بر لبِ غنچه ها می نشاند و به باغهای وجود، جانی دوباره می بخشد. بذر محبّت نیکوکاران، سر سبزی را به باغ و نشاط را به غنچه ها و رایحۀ دلپذیر معطر گلها را به جامعۀ جهانی هدیه می دهد.
سروهای باغ جامعۀ انسانی در این فضای دلپذیر متواضعانه با تکان دادن سَر و دَست، رضایت خویش را اعلام کرده و بیدهای خمیدۀ باغ وجود با آرامش، روزگار خود را سپری می کنند.
بُلبُلان و دیگر پرندگان هر کدام با آواز زیبایشان، سرود شادی می خوانند و تابش اشعۀ نیک اندیش نیکوکاران به باغ وجود، زندگیِ دوباره می بخشد و انسانهای نیکوکار با خود می اندیشند که حفظ کرامت انسانی، چه قدر شادی بخش و دل انگیز است، آنگاه که بر عرصۀ وجود گام می نهد.
نیکوکاری بارش رحمت خدا و نظر الطاف خداوندیست که انسانها را در جهت عینیت بخشیدن فضائل و سجایای اخلاقی یاری می دهد. نیکوکاری بدیها را می زداید، فاصلۀ بین انسانها و خدا را کم می کند و افراد نیکوکار با نگرشهای متعالی و دستان و اقدامات خود فضائلِ انسانی را زنده نگه می دارند و بر عکس هر موجود فنا پذیر با نیکوکاریِ خود، هم در این دنیا ذکر نیک اندیشی خویش را به جای می گذارند و هم با نیکوکاریشان، باقیاتِ صالحاتِ نیک اندیشی خود را برای ساختن خانه ها و باغهای ابدی دنیای باقی پس انداز و ذخیره ای پایدارِ می نمایند، اقدامات نیکوکاران هم موجب رضایت خداوند می شود و هم خدمت به دین و دنیا و آخرت خود و دیگران می باشد و بهشت خود را، آنجا که وعده نیکوکاران است را، به تعالی می سازند.
با شُما هستیم ای نیکوکاران، با شُما ای انسانهای توانمند و دانا و عاقل، ای که زیبائیها در گِرد وجودتان پروانه وار می گردند، آری ای نیک اندیشان و ای نیکوکاران، پاداش شُما آرامش و شادی دو جهان است، بشنوید صدای آیات نور وحی الاهی را: خوشا بر احوال و مقام نیکوی آنها که ایمان آوردند و به کارهای نیکو پرداختند. ( کتاب آسمانی قرآن، سوره رعد، آیه بیست و دو ).
فرشتگان بالهای خود را گُسترده اند، زیرا که بهترین و محبوب ترین بندگان خدا بر عرصۀ وجود گام نهاده اند. جبرئیل می خواند آیات وحی خدا را: همانا آنان که ایمان آوردند و نیکوکار شدند، خدای مهربان آنها را ( در نظر حق و خلق )، محبوب گرداند.
شُما نمی توانید خود را در آرامش ببینید آنگاه که صدای ناله های کودکان و زنان و انسانهای ناتوان از فقر و استضعاف استمداد می طلبد گر چه صدایشان خاموش باشد و افسرده شده باشند و شُما انسانها می توانید با نیکوکاری خود جشنی به وسعت دلها و قلبها به پا کنید و صدای ناله ها را به شادی و اشکها را به لبخند تبدیل کرده و سرهای اُفتاده را بلند نموده و غم را از دلهای خسته از رنج درماندگی برهانید و بذر اُمید در دلهای آن غمزده های تنها بکارید و آنها باور خواهند کرد که انسانیّت در میان انسانهای نیکوکار جای دارد و رحمت خدا را انسانهای نیکوکار به ارمغان می آورند.
آری نیکوکاران با نیک اندیشی جشن بزرگی به وسعت دلها و قلبها به پا می کنند، جشنی با چراغانی احسانها و نیکوکاریشان، بطوری که بدیها و رذالتها و فقر و استضعاف از جامعۀ جهانی رخت بر می بندد و موجب می شود که دیگران نیز اعتماد به نفس در خیر خواهی و نیک اندیشی را تجربه نمایند و طعم شیرین نیکوکاریها، کام همه را شیرین گرداند و نیکوکاران با آرامش خاطر از آسایش دیگران عمرخود را سپری نمایند. بیائید با نیک اندیش و نیکوکاری خود طرحی نو در اندازید و در جشن نیکوکاری نیکوکاران سهیم باشید.
گل افشان گل محمدی