به منظرگاه مدیریتی امام حسن مجتبی سلام الله علیه خوش آمدید.
- اخبار دین ، قرآن و اندیشه - اخبار فرهنگی تسنیم
تسنیم | فرهنگی و هنری | یکشنبه، 03 مهر 1401 - 12:13
بسیاری از ما انسان ها گام اول، یعنی انتخاب دوست با معیارهای مثبت را درست طی می کنیم، اما شروط دوستی که گذشت از لغزش ها و مواسات و همدلی در سختی هاست خوب رعایت نمی کنیم.
خلاصه خبر
خداوند در قرآن کلام ظالمانِ محبوس در جهنم را اینگونه میفرماید که «یا وَیْلَتى لَیْتَنی لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلیلا؛ اى واى، کاش فلانى را دوست [خود] نگرفته بودم.»
معمولاً ما انسانها از آنجایی که تعریف و شاخصهای از «دوست» خوب نداریم، به خوداجتهادی مبتلا میشویم و تصور میکنیم با هر کس و ناکسی میتوان طرح دوستی ریخت؛ همچنان که امام حسن مجتبی در روایتی به یکی از فرزندانش فرمود «یا بُنَیَّ، لا تُواخِ أحَداً حَتّی تَعْرِفَ مَوارِدَهُ وَ مَصادِرَهُ، فَإذَا اسْتَنْبَطْتَ الْخِبْرَةَ، وَ رَضیتَ الْعِشْرَةَ، فَآخِهِ عَلی إقالَةِ الْعَثْرَةِ، وَ الْمُواساةِ فی الْعُسْرَةِ؛ یعنی پسرم، با احدى برادرى مکن تا بدانى کجاها میرود و کجاها میآید، و چه ریشهاى دارد و زمانی که خوب از حالش آگاه شدى و معاشرت با او را پسندیدى، با او دست برادرى بده؛ به آن شرط که لغزشهاى یکدیگر را نادیده گیرید و به هنگام تنگدستى چیزى از یکدیگر دریغ نداشته باشید.
انسانهای وارسته و صاحب شخصیت افرادی هستند که مراقب اطرافیان هستند و حتی مشکلاتشان سبب نمیشود که از مشکلات سایرین غافل شوند و تا زمانی که آن دوست مقابل پای عهد خود بایستد و دچار کبر و حسد نشود، حق دوستی را ادا میکنند.
فارس | فرهنگی و هنری | یکشنبه، 03 مهر 1401 - 13:54
رهبر معظم انقلاب میفرمایند: به پیغمبران، به پیغمبر اسلام، به امیرالمؤمنین، به همه ائمه فقط دشمنان بودند که طعن میزدند، اما پیچیدگی کار امام حسن (ع) و ظرافت آن موضع آنچنان بود که حتی دوستان او هم به او طعن میزدند.
خلاصه خبر
در ادامه سخنان رهبری معظم، حضرت آیتالله خامنهای را در مورد صلح امام حسن (ع) میخوانیم.
امام حسن اگر صلح نمیکرد یقیناً اسلام ضربه میدید
وقتی شما جمعبندی میکنید، میبینید کار امام حسن (ع) با کار امیرالمؤمنین، با کار امام حسین (ع)، با کار همه ائمه دارای یک مضمون و یک معنا است.
ورود امام حسن (ع) به فاز تشکیلاتی پس از صلح با معاویه
امام حسین (ع)، جزو مدافعان ایده صلح امام حسن (ع) بود
امام حسین (ع)، جزو مدافعان ایده صلح امام حسن (ع) بود.
وقتی که در یک مجلس خصوصی، یکی از یاران نزدیک از این پُرشورها و پُرحماسهها، به امام مجتبی (علیهالصّلاةوالسّلام) اعتراضی کرد، امام حسین (ع) با او برخورد کردند: «فغمز الحسین فی وجه حجر».
هیچکس نمیتواند بگوید که اگر امام حسین (ع) به جای امام حسن (ع) بود، این صلح انجام نمیگرفت.
نخیر، امام حسین با امام حسن بود و این صلح انجام گرفت و اگر امام حسن (علیهالسّلام) هم نبود و امام حسین (علیهالسّلام) تنها بود، در آن شرایط، باز هم همین کار انجام میگرفت و صلح میشد.
فارس | فرهنگی و هنری | یکشنبه، 03 مهر 1401 - 13:54
استاد حوزه علمیه گفت: مرحوم شیخ مفید در اوایل کتاب «الارشاد فی معرفة حججالله علیالعباد» به خوبی فضای زمان صلح را ترسیم کرده است؛ در چنین وضعیتی بود که امام برای حفظ جان مسلمین و کیان جامعه اسلامی هم که شده تدبیر کردند.
خلاصه خبر
جامعه خسته و ملول از جهاد
اولاً از لحاظ جبهه داخلی مردم توان و قدرت جنگیدن نداشتند، جنگهای جمل، صفین و نهروان که در زمان حضرت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) رخ داده بود، مردم را خسته کرده بود و آنها رغبت به ادامه جنگ با معاویه را برای بار دوم نداشتند.
وقتی امام حسن (علیهالسلام) فراخوان جنگ به مردم داد با استقبال نهچندان گرمی از سوی مردم مواجه شد که حاکی از این است که اجتماع آن زمان حوصله جنگیدن نداشتند.
امپراتوری روم شرقی درصدد این بود که اگر شرایط جهان اسلامی شکننده شد یا جنگ داخلی رخ داد با حملهای بساط خلافت و دین اسلام را جمع کند و این موجب میشد تا ضربه به شدت سهمگینی به اسلام و مسلمین وارد بیاید.
صلح در اسلام، اولویت دارد
وی افزود: اساساً در اسلام آنچه که اصل و قاعده قلمداد میشود، صلح است و جنگ موکول به استثنای شرایط میشود.
باشگاه خبرنگاران | فرهنگی و هنری | یکشنبه، 03 مهر 1401 - 14:52
یک کارشناس مذهبی گفت: حکمت امام حسن(ع) به حدی بود که با پذیرفتن صلح به ماندگاری اسلام کمک بسیاری کردند.
خلاصه خبر
این کارشناس مذهبی گفت: امام حسن (ع) به همراه برادر بزرگوارشان، اباعبدالله الحسین (ع) به عنوان سرور جوانان اهل بهشت معروف بودند و پیامبر اکرم (ص) به این موضوع نیز تأکید کرده بودند و طبق سوره مبارکه آل عمران، فرزندان پیامبر اسلام (ص) محسوب میشدند و امام حسن (ع) شباهت بسیار زیادی به پیامبر (ص) داشتند.
حجت الاسلام والمسلمین قهرمانی نژاد ادامه داد: مظلومیت امام حسن (ع) به حدی بود که در محیط خانه خود نیز از نفوذ دشمن در امان نبودند و سرانجام، شهادتشان توسط عنصر نفوذی و فریب خورده معاویه یعنی جعده صورت گرفت.
باشگاه خبرنگاران | فرهنگی و هنری | شنبه، 02 مهر 1401 - 16:11
امام حسن مجتبی(ع) به دلیل توطئه های شوم معاویه به شهادت رسیدند.
خلاصه خبر
جعده دختر اشعث همسر امام حسن (ع) بود و معاویه صد هزار درهم برای او فرستاد و به او پیام داد که اگر حسن (ع) را زهر بدهی، تو را به همسری فرزندم یزید در میآورم و جعده قبول و امام حسن (ع) را مسموم کرد.
معاویه سمّ آبکی را برای جعده فرستاد و امام حسن مجتبی (ع) روزه بودند و هوا گرم بود و هنگام افطار، جعده آن سمّ را در میان ظرف شیر ریخت و آن ظرف را نزد امام حسن (ع) گذاشت و امام (ع) آن را آشامیدند و همان دم احساس مسمومیت کردند و به جعده فرمودند: «مرا کُشتی، خدا تو را بکُشد.
سوگند به خدا به آرزویت نمیرسی و خداوند تو را رسوا خواهد کرد.» و دو روز بعد از این مسمومیت، حضرت امام حسن مجتبی (ع) به شهادت رسیدند و معاویه درمورد جعده به قول خود وفا نکرد و او را همسر یزید نکرد و او بعد از امام حسن (ع) با مردی از خاندان طلحه ازدواج کرد و دارای فرزندانی شد و هرگاه بین آن فرزندان و سایر افراد قریش نزاعی میشد به آنها میگفتند: «ای پسران آن زنی که شوهران را زهر میخوراند.»
مهر | فرهنگی و هنری | دوشنبه، 24 مرداد 1401 - 16:24
روایت عشق فرزندان امام حسن مجبتی (ع) به اسلام در رمان «نشان حُسن» نوشته لیلا مهدوی توسط نشر کتابستان به چاپ سوم رسید.
خلاصه خبر
به گزارش خبرگزاری مهر، رمان «نشان حسن» نوشته لیلا مهدوی بهتازگی توسط انتشارات کتابستان معرفت به چاپ سوم رسیده است.
«نشان حُسن» نوشته لیلا مهدوی اثری است داستانی با بیانی ادبی که به روایت عشق فرزندان امام حسن مجبتی (ع) به اسلام و پیمان محکم آنها با دیگر خاندان اهل بیت (س) میپردازد.
«… عموی دیگرم محمد حنیفه آهسته در طول حیاط خانه راه میرفت و زیر لب ذکر میگفت.
تنها روشنی بخش حیاط خانه، نور آتشدان کوچکی بود که در کنار مطبخ خانه روشن مانده بود.
نور ضعیفی بر صورت نگران محمد حنیفه افتاده بود و برق اشک را در چشمانشان نمایان ساخته بود.
باشگاه خبرنگاران | فرهنگی و هنری | سه شنبه، 04 مرداد 1401 - 07:41
رفتار انسانها باید با دیگران به نحوی باشد که دوست دارند با خودشان، چنین رفتاری شود.
خلاصه خبر
امام حسن مجتبی علیه السلام فرموده اند:«صاحِبِ النّاسَ مِثلَ ما تُحِبُّ أن یُصاحِبوکَ بهِ.» «با مردم آن گونه رفتار کن که دوست دارى با تو رفتار کنند.»