اصول دین امامت
۱. لبریز کننده عدالت در زمین
امام مهدی(عج) : أنَا الَّذی أملأُها عَدلاً کما مُلِئَت جَورا .
منم که زمین را از عدالت لبریز می کنم، چنان که از ستم آکنده است.
بحار الأنوار، ج ۵۲ ، ص ۲
۲. خالی نماندن زمین از حجت
امام مهدی(عج) : إنَّ الأرضَ لا تَخلُو مِن حُجَّةٍ إمّا ظاهِرا و إمّا مَغمُورا .
زمین از حجّتی آشکار یا نهان خالی نیست.
کمال الدّین، ج ۲ ، ص ۵۱۱
۳. اهمیت نماز
امام مهدی(عج) : ما اُرغِمَ أنفُ الشَّیطانِ بِشَی ءٍ مِثلِ الصَّلاةِ .
هیچ چیز مانند نماز، بینی شیطان را به خاک نمی مالد.
بحار الأنوار، ج ۵۳ ، ص
آقا جان حضرت مهدی سلام الله علیه
موضوع: حضرت مهدی سلام الله علیه
اماما!همه خوبیهای عالم در شما یکجا جمع شده است و به دلیل بی کفایتی زمینیان همه از رهبری مستقیم شما محرومند و خدا برای متوجه نمودن جهانیان برای به کمال رسیدن به جهت بهرهمندی از زعامت و رهبری چون شما همه را عمریست که در عطش ظهورت منتظر نگهداشته است، تا آنسان که لایق بهره مندی از درک حضورت شوند و اما همه بزرگان دین نوید آمدنت را داده اند و رسم انتظار را و ارزش آنرا متذکر شده اند. سخن کوتاه می دارم و جملات قصار آن بزرگان را تقدیم حضور می نمایم تا از سرچشمه معرفت جرعه آگاهی بنوشید و به شما بزرگ عالمیان همی گویم که عالم به نگاه درخشان تو بدرخشد و عالمیان محتاج رهبری و یاری بزرگِ عالَم تابند، گرچه هنوز به مرتبه کمال نیاز بهره مندی از بزرگ عالمتاب نائل نشده باشند و اما از شما می خواهم تا برایمان دعا نمائی تا به مرتبه کمال نائل شویم و از درد جانکاه انتظار به در آئیم و از نعمت محبت الهی بهره مند شویم و مهر سایه ات را چون سایبان خوبیها بر وجودمان احساس نمائیم.
حضرت محمد (ص) فرمودند:
خوشا به حال كسانی كه در غيبت حضرت صبور باشند و خوشا به حال كسانی كه در محبت ورزيدن در راه اهل بيت (ع)، استوار ماندند، خداوند آنها را در كتابش اينطور توصيف نموده است: (( آنها كه به جهان غيب ايمان آوردند.)) آنها حزب الله هستند، آگاه باشيد، به درستی كه حزب الله رستگار است. بحار، ج52، ص143
مردم را بشارت باد بر فرج حضرت مهدی(عج) چون وعدۀ خدا تخلف پذير نيست و حكم او برگشت ندارد و او حكيم و آگاه است و براستی فتح الهی نزديك است. يوم الخلاص،ص226
كسی كه در زمان غيبت، حضرت قائم راكه از فرزندان من است، انكار كند همانند مردگان جاهليت مرده است. بحار، ج51، ص73
خوشا آن كه قائم اهل بيت را درك كند و پيش از قيامش به او اقتدا می كند.
كمال الدين و تمام النعمه، ص287
امام جعفر صادق (ع) نيز فرمودند:
كسی كه مايل است جزء ياران حضرت مهدی(عج) قرار گيرد، بايد منتظر باشد و اعمال و رفتارش در حال انتظار با اخلاق و رفتار نيكو تؤام باشد.بحار، ج2، ص140
اگر كسی كه منتظر حضرت است از دنيا برود و حضرت بعد از او قيام كند، اجر او همانند اجر كسی است كه زمان او را درك كرده است، پس بكوشيد و منتظر باشيد، گوارا باد بر شما ای ياران مورد لطف خدا.
كتاب الغيبه نعمانی، ص200
با روئیت سیمایت، جان خندان می شود
زمین تا عرش خدا، راه بندان می شود
قُمریِ دِل زِ جان می خواند، غزلِ آمدنت را
غروب گریۀ غم، قصیدۀ پایانِ نیامدنت را
مؤمنینِ دریایِ وحی با نگاهت، به معراج میرسند
با نورامامتت عابدان به سلامت به وصال می رسند
با عطرِ محمدیِ آمدنت، غُصّۀ غمِهای هجر به سرآید
جهانی، زِ ظلم و درماندگی و سرگشتگی به درآید
با یک نگاهت، ایمانها به تعالی جان می گیرند
با مهربانیهایِ رحمتت، غم را، زِ جانها می گیرند
می خوانند حاجیان به اضطرار، دعای امن یجیب را
زِ غربت به درآور با بشارت ظهور، کعبۀ غریب را
سُرایندۀ غزلِ منتظران، مرادِ عشقِ خدا حسینِ"س" فاطمه ای
هان که سفینۀ نجاتِ بندگانی، خورشیدِ هدایتِ منتظرانی
به فیضِ انوارِ خدا، چشمۀ دلِ عابدان را، طواف نما
با انا فتحنا لک فتحا مبینا، قدرِ یاری خدا را، امشب امضاء نما
گل افشان گل محمدی
ترک اهل بیت(ع)
الإمام الكاظم(ع : مَنْ تَرَكَ أهْلَ بَیتِ نَبیهِ ضَلَّ.
امام كاظم(ع):هركس اهل بیت پیغمبر(ص) را رها كند گمراه می گردد.
اصول كافی: ج ۱ ص ۷۲ ح ۱۰.
«ابوجعفر محمد بن علی علیهالسلام» ملقب به «باقرالعلوم»، امام پنجم از ائمّه اثناعشر و یکی از چهارده معصوم (علیهمالسلام) است. ولادت امام باقر (علیهالسلام) در سال ۵۷ هجری و شهادت آن حضرت در ۱۱۴ هجری و مدت امامت ایشان ۲۰ سال است. شهرت آن حضرت به لقب «باقر» که برگرفته از روایت جابر انصاری از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله است، نشان از مقام بلند علمی ایشان دارد. «مسند الامام الباقر علیهالسلام»، از جمله آثاری است که درباره امام باقر (علیهالسلام) و احادیث ایشان، تألیف شده است.
1. ویژگی ها ظاهری
امام باقرعلیه السلام چهره ای گندمگون(1) و قامتی میانه و معتدل داشت(2) و افزوده اند که امام چهارشانه و دارای پوستی لطیف و موهای مجعّد با رنگی مایل به قهوه ای بود. خالی نیز بر گونه امام بود و نیز صدایی زیبا و سری برافراشته داشت.(3)
در توصیف ایشان آمده است که شبیه رسول خداصلی الله علیه وآله بود(4) و دلنشینی های رسول خداصلی الله علیه وآله در ایشان دیده می شد.(5)
بر انگشتری امام واژه «العِزَّةُ لِلّه» نقش بسته بود.(6)
2. اخلاق
الف) عبادت و پارسایی
امام صادق علیه السلام می فرماید:
«پدرم، امام محمد باقرعلیه السلام همواره مشغول ذکر خدا بود. هنگام خوردن غذا ذکر خدا می گفت. وقتی با مردم صحبت می کرد، از یاد خدا باز نمی ماند و کلمه «لا اله الاّ الله» همواره بر زبانش جاری بود. [سحرگاهان ]ما را به عبادت و شب زنده داری تا برآمدن آفتاب فرا می خواند. به آن دسته از اعضای خانواده که قرائت قرآن می دانستند، خواندن قرآن را دستور می داد و بقیه را به گفتن ذکر خدا سفارش می نمود».(7)
«افلح» خدمتکار امام، می گوید:
«با محمد بن علی علیه السلام برای انجام مناسک حج بار سفر بستم. وقتی رسیدیم و امام داخل مسجدالحرام شد و نگاهش به کعبه افتاد، شروع به اشک ریختن کرد. او با صدای بلند می گریست. تا جایی که شگفتی من برانگیخته شد [که چرا امام معصوم این گونه می گرید؟!] گفتم: پدر و مادرم به فدایت باد! مردم دارند شما را نگاه می کنند. اگر ممکن است کمی آهسته تر گریه کنید، امام فرمود: وای بر تو! چرا صدایم را به گریه بلند نکنم تا شاید [مورد بخشایش و مهرورزی پروردگار قرار گیرم و] در من نظر لطف کند و فردای رستاخیز به مهربانی و لطفش درآویزم.
سپس مشغول طواف خانه خدا شد و نزد مقام به نماز ایستاد. [هنگامی که نمازش پایان یافت ] به سجده رفت و آن هنگام که سر از خاکساری درگاه خدا برداشت، سجده گاهش از اشک تر شده بود.(8) او در هر شبانه روز صد و پنجاه رکعت نماز می گزارد».(9)
امام صادق علیه السلام در بیان خداترسی پدر بزرگوارش می فرماید:
«پدرم نیمه های شب خدا را با سوز و گداز چنین می خواند؛ بارالها! خواندی، کوتاهی کردم، رماندی، سرباز زدم، ببین، اینک منم، بنده تو، سرافکنده به درگاهت و هیچ عذر خواسته ای ندارم».(10)
ب) دوری از دنیا
زندگی فردی امام علیه السلام به دور از زیور و زینت دنیایی بود. اتاق امام بسیار ساده و کوچک بود،(11) ولی هرگز به زنان خویش سخت نمی گرفت و هرگز خاطر خویش را از اندیشه در امور دنیایی نمی آشفت.
«جابر بن یزید جُعفی» می گوید: