خواندن خاطرات بچه های دفاع مقدس یادآور تاریخ یک ملت است

به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «دفترچه نیم سوخته» به قلم سیده خدیجه مدنی مشایی و چاپ انتشارات روایت فتح، کتابی برگرفته از دفترچه خاطرات به جا مانده سرباز مدافع وطن، شهید مرتضی قربان زاده است که در قالبی ساده و روان بیان بیان شده است.
این کتاب مجموعه خاطراتی در روزهای آغازین جنگ تحمیلی است که مرتضی آن را در تقویم کوچک روزشمار خود به قلم در آورده است و پس از شهادتش توسط یکی از همرزمان او به نام ابراهیم معینیان از جیب پیراهن خاکی و خونی اش در کنار رود وحشی بهمنشیر آبادان به خانواده، بازگردانده شده و ما را با خود در تمام خاطرات تلخ و شیرینش همراه می‌سازد.
پیکر مطهر مرتضی پس از برگشت به زادگاه و دیارش، شهر هزارسنگر آمل توسط هزاران نفر از مردم ولایت مدار و شهیدپرور این شهر تشییع و پس از اقامه نماز حضرت علامه حسن زاده آملی در قبرستان آقا سید حسین محله بربری خیل آمل به خاک سپرده می‌شود.
ابوالفضل علی حسینی، رزمنده پیشکسوت و روزنامه نگار قدیمی روزنامه کیهان پس از خواندن این کتاب، یادداشتی درباره آن نوشته و در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده است.
مشروح متن این یادداشت را در ادامه می‌خوانیم:
«به نام خدا
خواندن خاطرات از جنس بچه‌های زلال دفاع مقدس یادآور روزهای طلایی تاریخ یک ملت است.
از جزیره مجنون گرفته تا قلب تپنده ی لیلی ها که نشان از بی نشان‌ها می‌دهد.
دست نوشته‌های زلالی چون مرتضی که قلبش پوشیده از سبزینه ی شمال بود، سرشار از غیرت و صداقت بود...
امّا همچنانکه غرق در روزهای خونین آبادان و زیر خمسه خمسه‌های دشمن در متن کتاب غوطه می خوری لحظه‌ای همه ی داشته‌هایت و افکارت به خشکی می‌زند...
آخرین صفحه از روزی که مرتضی نیست تا بنویسد!!
دوشنبه ۱۷ آذر ۵۹...
این برگ از کتاب چنان تأثیرگذار است که تا عمق احساس انسان رخنه می‌کند و گویا تاریخ و یک دنیا احساس می‌ایستد و اینجاست که تعقل و احساس به هم می رسند تا قلب لیلی ها را بسوزانند.
یک روز پس از پرواز مرتضی، نبودش بسیار حس می‌شود و تنها چشم بر ورقه‌ی سفید تقویم و دفترچه نیم سوخته شهید می‌دوزیم.
رندی و بصیرت مرتضی و یادداشتش در روزهای بازدید بنی صدر و کنایه‌های او به رئیس جمهور وقت، نشان از تیزهوشی و درایت اوست که این می‌تواند برای جوانان ما بسیار الگو باشد.
قلم شهید که به اعتراف خودش اسلحه‌ی اوست که بعد از دهه‌ها فراق و نشر دست نوشته‌های او همچنان کار می‌کند گویای تأثیر «قلم» است.
سیده بزرگوار مدنی مشایی که با بصیرت قلبی دست به قلم برده و این مهم را انجام داده، یقیناً فرشته‌ای بوده که این رود زلال را باز کرده تا خیلی‌ها را سیراب کند.
ان شاالله همچنان که مرتضای عزیز «عند ربهم یرزقون» است و در نزد خدا رزق و روزی دارد، این سیده با قلم خود سهمی از این موهبت الهی ببرد.»