به منظرگاه مدیریتی حضرت محمد سلام الله علیه خوش آمدید.
مشرق | فرهنگی و هنری | دوشنبه، 12 شهریور 1403 - 09:06
۲۸ ماه صفر، روز ارتحال حضرت پیامبر رحمت (ص)، روز عزای همه اهل آسمانها و زمین و روزی است که ادیبان و شاعران آئینی هم آن را به سوگ نشستهاند.
خلاصه خبر
فکری به غیرِ فاطمه در سر نداشتی
یادِ خدیجه می کنی و آه می کشی
وقتی صدایِ فاطمه آمد که سوختم
تابِ صدایِ ناله ی دختر نداشتی
و این هم شعری از محمدجواد غفورزاده، متخلّص به "شفق" که ناله های شهر مدینه را در طول تاریخ صدر اسلام و از جمله در عزای خاتم رسولان (ص) روایت می کند:
شهر مدینه، شهر رسول مُکرَّم است
با چاه های کوفه، هم آواز و همدم است
برگ و برش ملال و گل اش حسرت و غم است
بعد از حسین، آینه گردان ماتم است
شهر مدینه، رنگ شفق یافت از ملال
شهر مدینه، شاهد غمهای فاطمه ست
این خاک پاک، جای قدم های فاطمه ست
رسول آینهها از زمین جدا شد؛ رفت
تمام خاطره های غدیر زنده شده ست
أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَأَنَّهُ سَيِّدُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ، وَأَنَّهُ سَيِّدُ الْأَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلِينَ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَئِمَةِ الطَّيِّبِينَ.
گواهی میدهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه و بیشریک است و گواهی میدهم که محمّد بنده و رسول اوست و آقای پیشینیان و پسینیان و سرور پیامبران و رسولان است، خدایا بر او و اهلبیتش، آن امامان پاک درود فرست.
سپس بگو:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيلَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَحْمَةَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خِيَرَةَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَجِيبَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خاتَِمَ النَّبِيِّينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْمُرْسَلِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قائِماً بِالْقِسْطِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا فَاتِحَ الْخَيْرِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَعْدِنَ الْوَحْيِ وَالتَّنْزِيلِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُبَلِّغاً عَنِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَ يُّهَا السِّراجُ الْمُنِيرُ؛
سلام بر تو ای رسول خدا، سلام بر تو ای دوست صمیمی خدا، سلام بر تو ای پیامبر خدا، سلام بر تو ای برگزیده خدا، سلام بر تو ای رحمت خدا، سلام بر تو ای منتخب خدا، سلام بر تو ای محبوب خدا، سلام بر تو ای بنده نجیب خدا، سلام بر تو ای خاتم پیامبران، سلام بر تو ای سرور رسولان، سلام بر تو ای قیام کننده به عدالت، سلام بر تو ای فتح کننده خیر، سلام بر تو ای معدن وحی و تنزیل، سلام بر تو ای رساننده پیام از سوی خدا، سلام بر تو ای چراغ پرفروغ؛
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُبَشِّرُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَذِيرُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُنْذِرُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللّٰهِ الَّذِي يُسْتَضاءُ بِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْهادِينَ الْمَهْدِيِّينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَىٰ جَدِّكَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، وَعَلَىٰ أَبِيكَ عَبْدِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَىٰ أُمِّكَ آمِنَةَ بِنْتِ وَهَبٍ، السَّلامُ عَلَىٰ عَمِّكَ حَمْزَةَ سَيِّدِ الشُّهَداءِ، السَّلامُ عَلَىٰ عَمِّكَ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، السَّلامُ عَلَىٰ عَمِّكَ وَكَفِيلِكَ أَبِي طَالِبٍ، السَّلامُ عَلَى ابْنِ عَمِّكَ جَعْفَرٍ الطَّيَّارِ فِي جِنَانِ الْخُلْدِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَحْمَدُ؛
سلام بر تو ای مژده دهنده، سلام بر تو ای بیمدهنده، سلام بر تو ای هشداردهنده، سلام بر تو ای نور خدا که به آن روشنی جویند، سلام بر تو و بر اهلبیت پاک و پاکیزه و راهنما و راهیافتهات، سلام بر تو و بر جدّت عبدالمطلب و بر پدرت عبدالله، سلام بر مادرت آمنه دختر وَهَب، سلام بر عمویت حمزه سرور شهیدان، سلام بر عمویت عباس فرزند عبدالمطلب، سلام بر عمویت و سرپرستت ابوطالب، سلام بر پسر عمویت جعفر، پرواز کننده در بهشت جاوید، سلام بر تو ای محمّد، سلام بر تو ای احمد؛
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ عَلَى الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ، وَ السَّابِقَ إِلَىٰ طَاعَةِ رَبِّ الْعالَمِينَ، وَالْمُهَيْمِنَ عَلَىٰ رُسُلِهِ، وَالْخاتَِمَ لِأَنْبِيائِهِ، وَالشَّاهِدَ عَلَىٰ خَلْقِهِ، وَالشَّفِيعَ إِلَيْهِ، وَالْمَكِينَ لَدَيْهِ، وَالْمُطاعَ فِي مَلَكُوتِهِ، الْأَحْمَدَ مِنَ الْأَوْصافِ، الْمُحَمَّدَ لِسائِرِ الْأَشْرافِ، الْكَرِيمَ عِنْدَ الرَّبِّ، وَالْمُكَلَّمَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُبِ، الْفائِزَ بِالسِّباقِ، وَالْفائِتَ عَنِ اللِّحاقِ، تَسْلِيمَ عارِفٍ بِحَقِّكَ، مُعْتَرِفٍ بِالتَّقْصِيرِ فِي قِيامِهِ بِواجِبِكَ، غَيْرِ مُنْكِرٍ مَا انْتَهىٰ إِلَيْهِ مِنْ فَضْلِكَ، مُوْقِنٍ بِالْمَزِيداتِ مِنْ رَبِّكَ، مُؤْمِنٍ بِالْكِتابِ الْمُنْزَلِ عَلَيْكَ، مُحَلِّلٍ حَلالَكَ، مُحَرِّمٍ حَرامَكَ، أَشْهَدُ يَا رَسُولَ اللّٰهِ مَعَ كُلِّ شاهِدٍ، وَأَتَحَمَّلُها عَنْ كُلِّ جاحِدٍ؛
سلام بر تو ای حجّت خدا بر پیشینیان و پسینیان و پیشیگیرنده بر طاعت پروردگار جهانیان و نگهبان بر رسولانش و خاتم پیامبرانش و گواه بر بندگانش و شفیع به درگاهش و ارجمند در نزدش و پیروی شده در ملکوتش، پیامبر ستودهتر در صفات و پسندیده بر دیگر برجستگان، بزرگوار نزد پروردگار و طرف سخن واقع شده از پس پردههای غیب، آنکه در مسابقه بندگی بر همه پیروز آمد و کسی در این مسابقه به او وصل نگردد، بر تو سلام میدهم، سلام آگاه به حقت و اقرارکننده به کوتاهی در قیامش، نسبت به حقوق واجبی که برای تو است، انکار کننده نیست، نسبت به آنچه که به آن از فضلت رسیده، یقین کننده به فزونیهای نصیبت از سوی پروردگارت، مؤمن به کتابی که بر تو نازل شده، حلال شمارنده حلالت و حرام داننده حرامت، گواهی میدهم ای فرستاده خدا با هر شاهد و به عهده برمیدارم از جانب هر انکارکننده؛
مهر | دین و اندیشه | یکشنبه، 11 شهریور 1403 - 20:40
از جلوههای اخلاقی حکومت پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله اشاعه عدالت در جامعه بود، نخستین شعار پیامبر (ص) این بود که معیار برتری انسانها نزد پروردگار عرب، عجم، سیاه یا سفید بودن نیست.
خبرگزاری مهر -گروه دین و اندیشه: فردا بیست و هشتم صفر المظفر سالروز رحلت جانگداز رحمة للعالمین حضرت محمدمصطفی صلی الله علیه و آله و سلم است.
از مهمترین بخشهای زندگانی پیامبر رحمت سیره و شیوه حکومت ایشان بر مردم برای رساندن آنها به افق سعادتمندی است.
پیامبر اعظم (ص) با دستور کار قرار دادن چندین عنصر اصلی و اساسی در زمینه اخلاق مردم را به سوی خود جذب میکرد.
نخستین سرمایهای که حضرت محمد (ص) در حکومت خود به مردم ارائه میکنند فضائل اخلاقی است، خداوند در قرآن کریم میفرماید «ای پیامبر اگر تو یک انسان درشتخو و سختگیر بودی هر آینه مردم از اطراف تو پراکنده میشدند.
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ کُنْتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ (به (برکت) رحمت الهی، در برابر آنان [= مردم] نرم (و مهربان) شدی!
و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو، پراکنده میشدند.
پس آنها را ببخش و برای آنها آمرزش بطلب!
و در کارها، با آنان مشورت کن!
اما هنگامی که تصمیم گرفتی، (قاطع باش!
و) بر خدا توکل کن!
زیرا خداوند متوکلان را دوست دارد.)
