پویش کمک به فلسطینیها جمعیت هلال احمر
شماره حساب ۴۱۰۱۰۳۴۷۴۱۹۹۹۹۹۸
شماره کارت ۶۳۶۷۹۵۷۰۷۸۷۵۸۳۳۶
شماره شبا ir۷۰۰۱۰۰۰۰۴۱۰۱۰۳۴۷۴۱۹۹۹۹۹۸
کد دستوری ستاره۱۱۲ستاره۵ مربع
تسنیم | فرهنگی و هنری | چهارشنبه، 19 مهر 1402 - 10:44
تاریخ تمدن گویای آن است که یهودیان صهیونیسم در کشورهای مختلف زندگی می کردند و حتی گاه اجدادشان ساکن فلسطین نبودند بلکه در مصر و شهرهای دیگر سکونت داشتند؛ چه وجهی دارد به بهانۀ تشکیل یک دولت جدید، بومیان فلسطینی را از سرزمین خود برانند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حجتالاسلام سیدمهدی توکل کارشناس محقق عرصه مهدویت و ادیان طی یادداشتی به موضوع «اندیشه و باور یهود دربارۀ حضور در قدس» پرداخت که در ادامه میخوانید.
میدانیم یهود و یا بنیاسرائیل، فرزندان یعقوب نبی علیهالسلام هستند، زیرا یعقوب در قرآن در دو مورد با نام یا لقب «اسرائیل» ذکر شده است.
هنگامی که فرزندان یعقوب، یوسف را از او جدا کردند و یوسف پس از مدتی به مقام فرمانروایی در مصر رسید، از پدر و برادرانش خواست وارد سرزمین مصر شوند و این همان است که در قرآن میخوانیم: فَلَمَّا دَخَلُوا عَلى یُوسُفَ آوى إِلَیْهِ أَبَوَیْهِ وَ قالَ ادْخُلُوا مِصْرَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنینَ؛ و هنگامى که بر یوسف وارد شدند، او پدر و مادر خود را در آغوش گرفت و نزدیک خود جاى داد و گفت: «همگى وارد مصر شوید، که ان شاءاللّه در امنیت خواهید بود.».
(یوسف / 99)در اینجا یعقوب و فرزندان وارد مصر شدند و آن شهر به عنوان محل اصلی زندگی آنها قلمداد شد.
در اینجا باید به دو نکته توجه داشت:
اول اینکه یهودیانِ امروز خود را از نسل قبایل یهودا و شمعون و کمی از قبیله بنیامین و لاوی میدانند.
دوم اینکه مصر منطقۀ وسیعی قلمداد میشد که بیت المقدس را هم در بر داشت.
در تاریخ آمده است که «بیت المقدس» یا «اورشلیم» در سال 1831 میلادی توسط محمد پاشا به ولایت مصر ملحق شد.
حتی از کتاب مقدس «یوشع» استفاده میشود که «بیت المقدس» در محدودۀ قبیله بنیامین که توسط یبوسیان تصرف شده بود قرار داشت.
طبیعی بود یهودیان، این سرزمین را وطن و سرزمین آباء و اجدادی خود بدانند.
سپس هنگامی که «بنیاسرائیل» در زمان فرعون که حاکم مصر بود، در همان شهر به اسارت و بردگی کشیده شدند.
خداوند موسی علیهالسلام را برای هدایت و یاری آنها فرستاد و او نیز پس از نابودی معجزهوار فرعون، بخشی از قوم بنیاسرائیل را با خود از مصر خارج کرد.
البته جمعی از بنیاسرائیل در مصر باقی ماندند، زیرا قرآن در جریانی که پس از هلاکت فرعون رخ داد میفرماید: «وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذینَ کانُوا یُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتی بارَکْنا فیها؛ و مشرقها و مغربهاى پر برکت زمین را به آن قوم که زیر زنجیر ظلم و ستم به ضعف کشانده شده بودند، واگذار کردیم».
(اعراف / 137) این مسئله نشان میدهد که جمعی پس از هلاکت فرعون در مصر باقی ماندند و به زمینهایشان که تحت تصرف فرعون بود، بار دیگر دست یافتند.
جمع دیگری که با موسی علیهالسلام خارج از مصر زندگی میکردند، به توصیۀ ایشان مأمور شدند به مصر و سرزمین بیتالمقدس باز گردند، آنجا که در قرآن میخوانیم که موسی علیهالسلام به قومش فرمود: «یا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتی کَتَبَ اللَّهُ لَکُمْ؛ اى قوم من، به سرزمین مقدّسى که خداوند براى شما معین کرده، وارد شوید».
(مائده / 21)
در توراتی که امروزه وجود دارد، آمده است که بعد از آنکه حضرت ابراهیم وارد کنعان شد، خداوند به او فرمود: «من این سرزمین را به نسل تو خواهم بخشید» ( سِفر پیدایش، فصل 7، آیۀ 12 و 15) و در جای دیگر به ابراهیم فرمود: «من تمام زمین کنعان را به تو و بعد از تو به ذریۀ تو به ملکیت ابدی میدهم» (سِفر پیدایش، فصل 8، آیۀ 17)
سپس در جای دیگری از همان تورات میخوانیم که وعدۀ خداوند که بیت المقدس را به یهود بدهد، مشروط به اطاعت آنها از خدا بوده است.
به عنوان نمونه خداوند به ابراهیم میفرماید: «اگر امر مرا نشنوید و اوامر من را به جا نیاورید و اگر فرائض من را رد کنید و دل شما احکام من را مکروه بدارد و عهدی که با شما بستهام را بشکنید، آنگاه من شما را تنبیه خواهم کرد...
من بر ضد شما برخواهم خاست و شما در برابر دشمنان خود پا به فرار خواهید گذاشت.
کسانی که از شما نفرت دارند، بر شما حکومت خواهند کرد...
و سرزمین شما خالی و شهرهایتان خراب خواهد شد».
(سِفر اعداد، فصل 14 آیات 20 تا 33)
یهودیان همواره عهدشکن بودهاند
بنابراین آنچه امروزه صهیونیسم یهود تحت عنوان آرمان بازگشت به ارض موعود بر اساس بعضی از مندرجات تورات مطرح میکند، موضوع کاملاً باطلی است؛ به جهت اینکه آنها همواره به وعدۀ خود عمل نکرده و عهد الهی را شکستهاند و شرط استفاده از این سرزمین را به جا نیاوردهاند.
اعراب کنعانی قبل از بنیاسرائیل ساکن فلسطین شدند
از زاویۀ دیگر آنچه در تاریخ مسلم است این است که در 3 هزار و 500 سال پیش از میلاد، (قبل از به وجود آمدن قوم بنیاسرائیل) اقوامی چون اعراب کنعانی در فلسطین ساکن شدند و اولین ساکنینِ شناخته شده در فلسطین به حساب میآمدند و به همین جهت نام قبلی فلسطین کنعان بوده است.
حدود هزار سال قبل از میلاد، اقوامی به نام فلسطینی که از دریای «اژه» آمده بودند، به این ناحیه راه یافته و جای کنعانیان را گرفتند.
مدتها پس از مهاجرت فلسطینیها و کنعانیان به سرزمین فلسطین، قوم بنیاسرائیل، به همراه حضرت موسی علیهالسلام در فلسطین سکونت کردند.
بعدها حضرت داود و حضرت سلیمان علیهما السلام در این سرزمین زندگی و حکومت کردند.
به هر حال، جمعی از مردم اولیۀ فلسطین که بتپرست بودند، بعد از پیامبریِ حضرت موسی به او ایمان آوردند و مسیحی شدند و عدهای به دین سابق خود باقی ماندند.
در سال 395 میلادی فلسطین یکی از ایالات روم شرقی محسوب میشد.
در سال 638 میلادی یا همان سال 17 قمری که البته بعضی معتقدند در سال 15 قمری بوده است، مسلمانان، فلسطین را فتح کردند و با مردم فلسطین پیمان صلح امضاء کردند و آنان را در پذیرش دین آزاد گذاشتند و چون مردم با حقایق اسلام آشنا شدند، اکثر آنها مسلمان شدند.
بنابراین از قرن هفتم میلادی فلسطین حاوی جمعیتی مرکب از مسلمانان، مسیحیان و یهودیان بودند که البته مسلمانان در اکثریت قرار داشتند.
در سال 1896 میلادی یک روزنامهنگار یهودی اتریشی به نام «تئودور هرتسل» کتابی نوشت و جنبش صهیونیستی به راه انداخت.
طی این جنبش چندین نقطه برای اقامت یهودیان در نظر گرفته شد که عبارت بود از: هند، آرژانتین، قبرس، فلسطین و ...
که بر سر فلسطین به توافق رسیدند و از سال 1897 سیر مهاجرت یهودیان به این مکان آغاز شد و در نتیجه مسلمانان را به زور از خانه و سرزمین اجدادی خود خارج ساختند.
لینک کوتاه خبر